 |
|
Lech jest w mojej duszy, moje krew jest w niebiesko – białych barwach. Jestem z tego dumna i nie umiem wyobrazić sobie mojego życia bez emocji, towarzyszących kibicowaniu. To pasja, która – jak każda pasja – ma dwa znaczenia. Sprawia, że uśmiecham się i cieszę ze zwycięstw, ale doprowadza też do rozpaczy, gdy widzę fatalną grę i kolejną porażkę. Mimo wszystko, nie potrafiłabym zrezygnować z tego. Ze zdzierania gardła na meczu, z towarzyszeniu piłkarzom w dobrych i złych chwilach, z oglądania transmisji z puszką piwa w ręce i komentowania każdej akcji, ze śpiewania przyśpiewek i tych wszystkich sytuacji na boisku i trybunach, które sprawiają, że mam ciarki na plecach. Lubię nawet zatłoczone tramwaje, które „są nasze i do Lecha należą” i powroty z meczów. Mów, co chcesz, ale jeśli tego nie przeżyłeś, to pojąć tego nie zdołasz. Tej euforii na trybunach, gdy nasi zdobędą gola. Dla tych momentów warto przeczekać gorsze chwile, nawet, gdy zamiast walki widzę na boisku parodię piłki nożnej.
|
|
|
|
Prawdziwej miłości nic nie zniszczy, wiem to już i chcę za każdym razem na nowo rozpalać ten ogień, który widzę w twoich oczach na mój widok. Nie ma chuja, damy radę, jesteśmy niezniszczalni, jeśli tylko będziemy o to walczyć każdego dnia. Nie możemy się poddać, nie wolno nam, kurwa, mieć żadnych wątpliwości, że to jest to. Przecież obydwoje czujemy to samo, gdy siedzę na twoich kolanach, a ty dotykasz moich pleców. To proste - nasze serca biją jednym rytmem i choćby dlatego nie możemy się poddawać. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Musisz to zrozumieć. Odchodzą nie tylko ludzie, gubisz szanse, blakną słowa, myśli i to, co kiedyś było ważne. Z roku na rok umierasz coraz bardziej. Nic z tym nie zrobisz: życie to droga do śmierci. Tylko ty decydujesz, czy idziesz krętymi ścieżkami, podziwiasz krajobrazy, nawet, gdy w stopach pozostają ci ciernie i czasem zahaczasz o skraj urwiska, czy mkniesz prostą autostradą do piekła, nie mając czasu, by się zastanowić nad tym, czy jesteś szczęśliwy. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Cieszę się, że nie odszedł wtedy, kiedy popełniłam błąd, choć wiem, że chciał, ale nie potrafił - tak po ludzku, bo świadomość, że mógłby już nie zobaczyć moich oczu, była gorsza niż to zrobiłam rysę na jego sercu. Długo rozmawialiśmy na ten temat, a jego łzy łamały mnie od środka. Płakaliśmy obydwoje, a potem zaczęliśmy pracować nad nami, nad naszym uczuciem. Zmieniłam się trochę, powoli wyzbywając się tej próżności, która o mało mnie zgubiła. Zamiast doskonalić sztukę flirtu, nauczyłam się gotować, a wieczory z kumplami przy piwie ograniczyłam, częściej spędzając czas z muzyką i książką. Nie oznacza to jednak, że stałam się zamkniętą w sobie szarą myszką. Po prostu nauczyłam się na niego czekać i on doskonale to wie, gdy, podczas wspólnego oglądania meczu lub filmu, podaje mi butelkę z piwem i szepcze: Kocham cię, żono. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Boże, Boże, przecież to najwspanialszy mężczyzna pod słońcem, kocha, potrafi o tym mówić i milczeć, wie, jak sprawić, by kobieta poczuła się przy nim jak bogini, potrafi wybaczać i zawsze przeprasza jako pierwszy, Boże, to niemożliwe, że tacy mężczyźni jeszcze istnieją, że jednego z nich mogę nazwać moim. Kobieta takiego mężczyzny powinna być poukładana, dobra z natury, cicha i skromna, powinna dobrze gotować i być jego zdrowiem, mieć łagodne spojrzenie i nie znać smaku innych ust, ale przecież - paradoksalnie - to moje ciało jest idealnie dopasowane z jego ciałem. Boże, to on sprawia, że chcę być lepszym człowiekiem, choć chaotycznie burzę jego poukładane myśli. Proszę o siłę, by przypadkiem nie rozbić naszych serc na drobne kawałki. Wiem, umiem ranić, ale kocham z całej epy i nigdy świadomie nie krzywdzę. Przecież chcę, by był szczęśliwy. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Ma w portfelu moje dwa zdjęcia z różnych okresów w moim życiu. Gdy spytałam, po co mu moje zdjęcie z czasów, gdy byłam małolatą, odparł z uśmiechem: "W tej się zakochałem, a tą kocham". Zaśmiałam się, czując, że serce śmieje się razem ze mną. Spojrzał na mnie jak na wariatkę, lekko zaskoczony moją reakcją, a ja pocałowałam go w usta. Nie zawsze trzeba słów, by wyznać miłość. Oczy mogą zrobić to o wiele lepiej. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Trzeba wam żyć, pić, przeklinać, zdzierać kolana i nadgarstki, palić i mówić, że życie nie jest nic warte, trzeba szukać sensu i bawić się, bo przecież jutra może nie być. Można robić wszystko, wszystko jest dozwolone przecież, tylko nie wolno wspominać. To jedno może was doprowadzić do szaleństwa, wpędzić w nałogi i w końcu założyć na szyję pętlę. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Jeść razem śniadanie, kłócić się o łazienkę, bić poduszkami i łaskotać, kochać za pięć szósta przed wyjściem do pracy, wygłupiać się i rozmawiać na każdy temat, począwszy od tych poważnych, a skończywszy na przekomarzaniu się, poddawać się namiętności, robić zakupy i przypominać sobie wzajemnie o rachunkach do płacenia, pić piwo i oglądać mecze, podjadając chipsy, siedzieć na masce auta i rozmawiać po dobrym seksie, całować się w usta, na dobranoc i między udami, przekraczać wszystkie granice, śmiać się z nudnych ludzi, wspólnie szykować kolację, mieć dziecko i nauczyć je, czym jest szczęście i jak ważne jest dążenie do marzeń. Być blisko, niezależnie od ilości dzielących nas kilometrów, nie poddać się rutynie i podtrzymywać ogień, który płonie w nas. Chciałabym tak, ale tylko z tobą. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Jest zajebiście: śmiejemy się z tych samych żartów, obgadujemy ludzi i pijemy razem piwo, rozmawiamy przez telefon, mówiąc sobie słodkie rzeczy, lub - wręcz przeciwnie - droczymy się z sobą. W sumie zachowujemy się jak wariaci, wygłupiamy się, bawimy się i robimy te wszystkie perwersyjne rzeczy, które większość mężczyzn zna tylko z filmów porno. Rozmawiamy godzinami, śpimy wtuleni w siebie, a ja kocham czuć jego spokojny oddech i dłonie wplecione w moje włosy. Czeka na mnie, gdy idę na mecz, a potem cierpliwie słucha o piłkarzach, emocjach i kibicowaniu. Opowiada mi o swojej pracy, a ja słucham z błyszczącymi oczami, by potem wpleść historie, które mi się przydarzyły. Jest zajebiście: jest we mnie, ja na nim, jestem odchylona do tyłu, moje paznokcie wbijają się w jego uda, a włosy zasłaniają mi oczy. "Gdzie ja jestem?" mówi przerywanym głosem w tym samym momencie, gdy wydaję z siebie bezgłośny krzyk. Potem opadam obok niego, a on uśmiecha się z satysfakcją. W tym samym momencie, razem.
|
|
|
|
Idzie mi jak kurwie w słoneczną pogodę, choć ledwo stoję na nogach, mówię, że wszystko tu mogę. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Jestem skomplikowaną kobietą, byłam skomplikowanym dzieckiem, łamigłówką bez rozwiązania. Lubię chodzić na szpilkach i pieprzyć się na stole, lubię chodzić na mecze, często przeklinam i piję piwo, nie maluję się, kocham szybką jazdę, wszystko biorę do siebie i gubię się w sprawach technicznych. Dużo czytam, jeszcze więcej piszę, dostrzegam wady tego świata i jestem inteligentniejsza niż wyglądam. Zwykle roztrzepana, bystra i słodka, mam w chuj wad, ale ludzie i tak mnie kochają. Zdaję sobie sprawę z tego, że wystarczyłby mi jeden telefon, by nie spędzić nocy samotnie, ale nie korzystam z tego, bo jestem wierna mężczyźnie mojego życia. Często działąm pod wpływem impulsów, mam artystyczną duszę i zasypiam na komediach romantycznych. Jestem szczęśliwa, choć wiem, że wspomnienia mogą boleć. / Kavu Zet.
|
|
|
|
Jestem tolerancyjna. Nie obchodzi mnie, jak wyglądasz, jaki masz kolor skóry i w jakiego boga wierzysz, nie obchodzi mnie to, czy przeklinasz, w co drugim zdaniu, czy wyrażasz się tylko poprawną polszczyzną. Mam w chuju, czy pijesz hektolitry wódy, czy jesteś abstynentem, czy słuchasz rapu czy metalu, ile masz lat i ile hajsu zarabiasz. Jestem tolerancyjna i, jeśli jesteś uczciwym człowiekiem, podam ci rękę. Wierzę w bezinteresowną pomoc, przyjaźń i lojalność na przekór skurwiałym normom, jakie promuje świat. Ufam swojemu sumieniu, nie ludzkiej opinii. Bądź sobą, miej pasje, kochaj szczerze, a obdarzę cię szacunkiem. To ponoć proste, więc czemu jest tylu obłudnych ludzi? / Kavu Zet.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
