 |
|
Obiecaj mi skoro śmiesz odejść z tej szkoły zostawiając mnie samą, że zapomnę o Tobie. Mam nadzieję, że przez ten rok wyfruniesz mi z głowy. Obym zakochała się tak silnie i mocno, byś został kolorowym wspomnieniem. Dziękuję za każde słowo, za każdy pocałunek, za każdy szept, a teraz.. Jesteśmy wolni, możemy iść.
|
|
|
|
- Ej Mała, czekaj. - Słucham Panią? Czego Pani ode mnie chce?. - Jestem dobrą wróżką, spełniam życzenia. - A spełni Pani nawet najbardziej niemożliwe? - Nie wszystkie da się spełnić, ale większość udaje mi się. A więc czego pragniesz , o czym marzysz? - Chcę cofnąć czas, nie być o Niego zazdrosna, chcę jego... - Tego nie mogę spełnić, ale dam Ci coś innego. - Coo ? - Obiecuję, że pokochasz kogoś bardziej, będziesz szczęśliwa do końca swych dni, zapomnisz o nim, bo nie był Ciebie wart, tylko poczekaj. - Dziękuję mimo wszystko. - Proszę.. ( wróżka objęła ją ramieniem. : ) ) .
|
|
|
|
'' Więc się rusz tu, już tu, bo bez Ciebie rady nie da
I jesteś wolny, unieś ręce do nieba
Stare rany pora zagoić, zrozumieć siebie na medal
I z siebie daj jak najwięcej, daj
Spróbuj drugiego człowieka docenić, pokochać.. '' / Grubson - Koniec. < 333
|
|
|
|
nagle nadchodzi dzień gdy musisz pożegnać się z częścią okropnie bliskich Ci osób. są dla Ciebie jak bracia, siostry. martwisz się co będzie, tracisz część siebie? jeśli tak, to właśnie dziś czujesz się jak ja. każdemu z osobna pragnę podziękować inaczej, bo różnie się zasłużyli. najważniejsze, że przez te dwa lata przy mnie byli .. w dodatku tracę jeszcze kogoś bliskiego, chociaż okropnie dalekiego. przez niego do końca się załamuję, niech nie wie co do niego czuję. eh..
|
|
|
|
odbieram sprzeczne sygnały. mówi, że nic nie czuje, nazywa mnie idiotką, a mimo wszystko patrzy na mnie smutnymi oczami, chce zemścić się na mężczyźnie, który prawie nas rozdzielił, a gdy napisałam do niego był przemiły. nie rozumiem dlaczego nie da mi wyraźnego sygnału bym z nim była, albo się odpier_doliła, przecież to nie jest takie trudne.
|
|
|
|
spazmatycznym płaczem wybuchła tuż po rozdaniu świadectw i apelu. na jego oczach zachowywała się dorośle, uśmiechała się do niego, wymieniała rozumne spojrzenia, pełne dumy w oczach. tak pięknie wyglądał w nowym garniturze. tego dnia, uświadomiła sobie, że on, najcudowniejszy mężczyzna na całym globie, nie będzie już jej. nie cofnie czasu. po kilku godzinach, spacerze z przyjaciółką, uspokoiła się. spotkała dobrą koleżankę z jego klasy. pokazała jej zeszyt z podpisami nauczycieli i dobrze znanych ludzi. gdy zobaczyła jego ksywkę, rozkleiła się tym razem na długo. nie dała sobie rady, chociaż wiedziała, że musi. przecież jest silna.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
