 |
|
wracam do Ciebie na chwilę, na krótki moment który dla obojga z nas będzie jakby wiecznością, w którym poczujemy to zapomniane od dawna szczęście, którego dobrze wiesz, że brakowało nam coraz silniej. Twoja dłoń trzymająca w zacisku moją, nasze drżące z zimna wargi i złączone ciepło oddechów powoli tworzy jedność, małą ale zarazem idealną całość wartą setek przeżyć.. | endoftime.
|
|
|
|
o to właśnie w tym wszystkim chodzi, na początku ma boleć, łzy, krew i próby samobójcze mają dać Ci do zrozumienia, że życie w każdej chwili może z Tobą tak po prostu wygrać. i właśnie wtedy kiedy ono pokłada Cię po raz kolejny na glebę, Ty musisz wstać choć nie wiem jak cholernym wyczynem by to było, wstać i uświadomić sobie, że jest jeszcze wiele rzeczy, które mogą cieszyć, że jest wiele osób, którym zależy. z uniesioną głową ku górze iść przed siebie, nie dając życiu kolejnej satysfakcji z wygranej, i już nigdy nie popełnić tego samego błędu, już nigdy więcej nie cierpieć tak samo. | endoftime.
|
|
 |
|
najlepiej uciekać. nałatwiej szukać schronienia. uciekać się w różnego rodzaju używki, odgrywać na innych, samookaleczać się. "Patrzcie ludzie, jak cierpie", typowe. Tak. To jest łatwe. Tak każdy potrafi. A kto potrafi wziąć się w garść i powstać? Nieważne, co Cię spotkało, pomyśl, że musisz. zawsze znajdzie się ktoś kto ma w życiu gorzej od Ciebie. I jakoś sobie radzi. I jakoś żyje. Jakoś trzeba.
|
|
 |
 |
Dziwne uczucie- Wali Ci się świat,a Ty płaczesz nad zaplątanymi słuchawkami...
|
|
|
|
wszystko co otacza, przypomina mi chwile, w których uśmiech był podstawą każdego dnia, kiedy szczęściem była jego obecność, jedno muśnięcie warg i delikatny oddech ogrzewający każdy kawałek mego ciała. chociaż już nie raz obiecywałam, że przeszłość zostawiam za sobą, każdą bliznę w sercu po prostu wymazuję, by teraźniejszość stała się czymś czym żyję, to wspomnienia każdego dnia atakują me myśli i serce. czasem ból jest przeszkodą w złapaniu oddechu, multum słów przeciskających się przez gardło, które już nigdy nie ujrzą światła dziennego, i jego postać przeszywająca każdą, kolejną myśl, drżące usta i zimne dłonie, uświadamiające fakt, że tęsknię stały się codziennością. | endoftime.
|
|
|
|
codziennie tęsknię z nim po raz ostatni, codziennie widzisz spływające po mych policzkach łzy, wyryte żyletką jego inicjały na nadgarstku i krew na łazienkowych kafelkach, codziennie, po raz ostatni. | endoftime.
|
|
|
|
|
wzbudzałeś we mnie zazdrość , nieograniczoną miłość , czułość , dzisiaj wyłącznie tęsknotę .
|
|
|
|
nie widzę sensu w tym, aby każdego dnia wstając uśmiechać się do siebie, z blaskiem w oczach iść do przodu, nie zwracając uwagi na to co otacza. codziennie zatracać się w nadziei, że może jednak coś sprawi, że nagle zda sobie sprawę z tego wszystkiego, z tego, że szczęściem dla niego była moja obecność, mój uśmiech, oddech, i wróci przepraszając za każdą mą łze i krople krwi na mych nadgarstkach. nie widzę już sensu w tym by nadal żyć, by oddychać, tak swobodnie jak kiedyś, kiedy te nawet najmniejsze szczegóły w mym życiu, nie były brane pod uwagę. | endoftime.
|
|
|
|
Gdy wczoraj puściłeś tą piosenke... i usłyszałam jej pierwsze nuty, nuty piosenki której słuchałam w kółko w czasie, gdy Ciebie nie było... która tak strasznie kojarzyła mi się z Tobą. a teraz byłeś przy mnie, tak blisko, tak intensywnie czułam Twój zapach.... poczułam, że o ile na razie udaje mi się to całe udawanie, że wcale Cię nie kocham, to zaraz pękne. zamrugałam szybko. - wyłącz to. nie chcę tego słuchać teraz... - powiedziałam cicho. Posłuchał, ale przyjrzał mi się z uwagą. Wciąż szuka we mnie odpowiedzi na pytanie, czy nadal go kocham. Nie zasługuje, by wiedzieć, więc się nie dowie.
|
|
|
|
wiem kilka rzeczy. Po pierwsze, że Cię kocham. Po drugie, że Ty nie kochasz mnie. Po trzecie, że kochasz ją. Po czwarte, że jak sam przyznajesz jesteś chujem. Po piąte, że nie takiego chłopaka szukam. Po szóste, że jesteś moim przyjacielem teoretycznie tylko, bo nie do końca Ci ufam. A jednak mimo wszystko, patrz na punkt pierwszy. On jest najistotniejszy.
|
|
|
|
Przyjaźń z Tobą przypomina balansowanie po cienkiej linie. Mimo że technikę mam doskonale wyćwiczoną cały czas mam wrażenie, że zaraz spade w dół, to wszystko jest takie niepewne.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
