 |
|
cz. I / i wciąż pamiętam jak tamtego dnia wyszłam ze szkoły wiążąc jeszcze szalik. kiedy dochodziłam do furtki, zauważyłam, że stoi z kumplami. trzymał w dłoni śnieżkę i momentalnie uśmiechnął się na mój widok. "nie waż się!" krzyknęłam w jego stronę. "bo co?" zapytał z szelmowskim uśmiechem. złapał mnie i przyciągnął do siebie tak blisko, że wymieniliśmy oddechy. "proszę?" zrobiłam smutną minę. już myślałam, że mnie pocałuje, gdy nagle znalazłam się na ziemi, ze śniegiem na twarzy. było cholernie zimno! usiadł na mnie okrakiem i śmiał się w najlepsze. "złaź ze mnie!" warknęłam. "oj, nie denerwuj się tak. złość piękności szkodzi". wciąż się śmiał. "a jak zachoruję?" zapytałam smutno. spoważniał i powiedział cichutko: "to będę twoim osobistym lekarzem".
|
|
|
|
cz. II / nachylił się do pocałunku. jakie było jego zdziwienie, gdy na ustach poczuł zimy śnieg. zwaliłam go z siebie i pognałam pędem do samochodu. spojrzał na mnie wnerwiony i pogroził palcem. wysłałam mu buziaka. we wstecznym lusterku widziałam, jak się śmiał.
|
|
 |
|
'Chce żebyś poczuł sie jak ja, przez chwile.
Nie na długo bo się jeszcze zabijesz.'
|
|
|
|
'Najgorzej jest wieczorami, gdy siadasz na łóżku i czujesz, że tak na serio nie masz nic.'
|
|
 |
|
"Pragnąłem wracać do miejsc, które się nie zmieniają. Żeby wszystko czekało na mnie jak zastygłe. Chciałem powracać do własnych uczuć, tak jak powraca się do pierwszej miłości. Nigdy się to nie udawało, ale zawsze próbowałem".
|
|
|
|
wkrótce nadejdzie ten dzień, w którym będziemy mijać się ulicą. będziesz mógł jedynie patrzeć, jak powoli znikam wśród przechodniów. i wtedy przypomnisz sobie, że był taki czas, w którym miałeś swoją szansę. no właśnie.. był. i co lepsze, ten czas już nie wróci.
|
|
|
|
kredki ułożone kolorystycznie od najbardziej podobnych do twoich oczu.
|
|
|
|
gorzki smak życia, kategorie wkurwień, pijemy to życie bezbarwne jak wódkę.
|
|
|
|
wyglądają jak ciasteczka, smakują jak ciasteczka, ale.. to tylko zwykli faceci.
|
|
|
|
wyjątkowa? wyjątkowo głupio, to wyglądała twoja morda, gdy dowiedziałeś się, że już cię nie kocham.
|
|
|
|
„Mam coraz mniej ochoty
na widywanie się z ludźmi,
czasami nie widuję nikogo tygodniami
i wcale mi tego nie brakuje.
Dużo czytam, mało mówię,
to wszystko”.
— Marek Hłasko
|
|
|
|
za pięć sekund rzucimy się sobie w ramiona, albo odejdziemy bezpowrotnie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
