  |
|
` od pewnego czasu zaczęłam obserwować otaczający mnie świat, żyjących blisko ludzi. W końcu ostatnio spora liczba anonimowych osób zaczęła wytykać mi błędy. Chciałam przekonać się czy, a jeśli tak to co takiego robię źle. Wystarczy, że lekko się wysiliłam i co? Ośmioletnie dziecko właśnie urodziło dziecko. W Poznańskim klucie laska uprawiała sex z chłopakiem na środku sceny. Gdzie nie spojrzę tam diler, który świadomie niszczy czyjeś zdrowie, życie, rodziny tylko dlatego że ma z tego jakiś hajs. Laski bawią się facetami, co tydzień budzą się obok innego. Są rodziny w których matka siada z czternastoletnią córką i razem piją bo nie umieją rozmawiać na trzeźwo. Na prawdę nie rozumiem czego chcą ode mnie? Przez bardzo długi okres czasu kochałam jednego mężczyznę i fakt, popełniłam przy tym kilka błędów chcąc zapomnieć o miłości do niego. Mama nigdy nie dała mi w dłoń ani kieliszka alkoholu. Nigdy nie byłam na żadnej imprezie bo według mnie w takim wieku to jest śmieszne / cz.1
|
|
|
|
cz. 2 i żałosne. Jestem wrogiem ćpania bo obwiniam narkotyki o to co stało się z moim życiem i życiem osoby dla której do niedawna oddałabym świat. Na prawdę nie mam pojęcia o co chodzi tym wszystkim ludziom, którzy nawet nie mają odwagi wypowiedzieć się na temat mojego życia, prosto w moje oczy. / abstractiions.
|
|
 |
|
Ej słoneczko! - usłyszała męski głos. Odwróciła się choć wiedziała, że to nie do niej. Chłopak przytulał swoją dziewczynę. Jak on ją kocha pomyślała i poszła dalej. Usiadła w parku , wyjęła kartkę i ołówek. Zaczęła rysować. Rysować to szczęście, które było wokół niej, które było tak blisko, a którego nie mogła dosięgnąć . Bo jak zwykle było jakieś "ale". Jak zwykle wszystko potoczyło się nie tak jak powinno. Jak zwykle to znowu padło na nią. Przez te wszystkie sytuacje zaczęła uciekać w pamiętnik. Pisała, pisała o wszystkim . Tylko on ją rozumiał. Tylko jemu się zwierzała tak bezgranicznie. Dla niej to nie było tylko kilka głupich kartek ale jedna z najcenniejszych rzeczy, które posiadała. To był jej prawdziwy przyjaciel mimo, że w realnym świecie przyjaciół jej nie brakowało ..
|
|
|
|
Obudziła się z napuchniętymi oczyma. To była kolejna noc, którą zamiast przespać jak normalni ludzie-przepłakała. Patrząc w lustro przemyła twarz zimną wodą. Nic mi się ku*wa nie układa! Nawet nie potrafię zacząć dnia z uśmiechem na twarzy. To wszystko jest do bani -myślała.. Nie pierwszy raz takie myśli mąciły jej w głowie. Codziennie to samo. Codziennie patrzy na tylu szczęśliwych ludzi uśmiechając się do nich udając, że u niej jest w jak najlepszym porządku. Na pytania typu ; "co tam ?" odpowiada "wporządku". Bo tak łatwiej . Po co ma mówić jak jest naprawde skoro i tak nikogo to nie obchodzi? A właśnie tu nie jest tak różowo. Nie ma wiosny-pięknej rozkwitającej najpiękniejszymi kolorami. Jest jesień. Brzydka, deszczowa, zimna jesień ! Zresztą czy to ma znaczenie? nie.
|
|
|
|
Nadszarpnięte zaufanie, które składała jak kawałki puzzli nie dawało jej czuć się całkiem szczęśliwą. Starała się. W ciągu dnia wszystko było jakby prostrze. Najgorsze jednak były te wieczory. Kiedy ściemniało się na dworzu miała ochote wybuchnąć wielkim płaczem jak kilkuletnia dziewczynka. Czuła się tak, że nie potrafiła wyrazić tego słowami.. To było bardzo dziwne uczucie. Najgorsze było w tym to, że nikt nie wiedział co ona czuje. Zawsze uśmiechnięta, wesoła. Wśród przyjaciół często się wygłupiała. Tak też ją wszyscy postrzegali.
|
|
|
|
Jeszcze jeden głęboki wdech. Z zamkniętymi oczyma przypomniała sobie wszystkie piękne chwile, które przeżyła. Pomimo tego, że żałowała niektórych decyzji, właśnie w tej chwili zdała sobie sprawę, że przecież gdyby nie te wszystkie pomyłki, których żałuje nie miałaby teraz tylu pięknych wspomnień. Choć życie nie raz dało jej wielkiego kopa w dupę i nie raz mówiła, że nie da rady , że już więcej nie zaufa, nie chce to przecież właśnie te doświadczenie sprawiały, że teraz poczuła, iż to właściwy moment na zaczęcie wszystkiego od nowa. Siedząc tak sama w pustym pokoju, zaczęła układać sobie wszystko w głowie.. Uśmiechnęła się.. Przecież jestem młoda - pomyślała. Mam życie przed sobą. To nie czas na smutek.
|
|
|
|
` w sumie to chyba nic nadzwyczajnego. Przecież wiele nastolatek cierpi z powodu miłości. Przecież mega dużo skurwieli rani każdego dnia. Przecież na osiedlach aż roi się od ćpunów. Tylko czasami zastanawiam się dlaczego akurat na mnie to wszystko spadło. Dlaczego ja po raz pierwszy zakochałam się akurat w takim chłopaku. Dlaczego teraz tak cierpię i nie mogę uwolnić się od tego chorego uczucia. Dlaczego mimo chęci, nie potrafię oddać serca innemu, takiemu dla którego ja będę ważna. Ja, a nie zielone, białe i przejrzyste. Zastanawiam się jak długo to będzie jeszcze trwało. Przecież nie chcę umrzeć w samotności, a przez całe życie żałować tej miłości. / abstractiions.
|
|
|
|
` najbardziej ekstremalne warunki to nie te we wuchcie śniegu. Nie na bezludnej wyspie czy nawet podczas Tsunami. Nie nocą w lesie, ani w Rosji przy -50. Najbardziej ekstremalne warunki to te nocą, bez Ciebie obok. / abstractiions.
|
|
|
|
` czuję, że marnuję sobie najlepsze chwile mojego życia. Czuję, że dni przelatują mi między palcami, a mi nawet na nich nie zależy. Nie rozróżniam lata od zimy. Może tylko tym, że latem łzy zasychają mi na policzkach, a zimą zamarzają w bezruchu. Pogodziłam się z życiem bez Ciebie, nawet jakoś daję sobie radę, ale czuję że codziennie jakaś mała cząsteczka mnie obumiera i nie ma siły na regenerację. Może moja resztka okruchów serca potrzebuje kogoś, kto da mi nową nadzieję, ale przecież jak mogłabym żyć z innym mężczyzną? Tylko Ciebie tak bardzo kochałam, tylko za Ciebie byłam w stanie oddać cały świat. Chciałabym wierzyć, że mam jeszcze szanse na prawdziwe szczęście, ale ciągle jestem przekonana że jest ono możliwe tylko w Twoich ramionach. / abstractiions.
|
|
|
|
` nie chce kochać taką miłością. Marzę o prawdziwym związku, szczęściu i nieopisanym zaufaniu. Tak na prawdę nigdy przez Niego nie miałam szansy na to wszystko. Wpadliśmy w chore uczucie, chorą miłość. Nawet kiedy próbowałam byś dla kogoś innego, to było niemożliwe. Po prostu za dużo razem przeszliśmy, za wiele chwil trwa w nas do teraz. I może realnie się to wszystko skończyło, my się skończyliśmy chociaż w środku nadal trzymasz mnie za rękę. / abstractiions.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
plusik
