|
Wiem jedno. Wiem, że chcę Ciebie. Chcę mieć tylko Ciebie. Tylko z Tobą czułam się szczęśliwa. Chociaż to było tak dawno- tak dawno byliśmy razem to potem jakoś mimo wszystko trwaliśmy ze sobą. Przechodziliśmy przez tyle gówien zawsze razem. Co by się nie działo. Gówien, zwanych "życiem". Brakuje mi tego. Strasznie mi tego brakuje. Przyjaźni, ale i miłości. Dotyków, uśmiechów, gestów, wzroku, kłótni. Wszystkiego. Ciebie. Miałam tak mało, a jednocześnie tak wiele. Tak mało, bo to tylko niby tyle, a tak wiele, bo Ty jesteś dla mnie wszystkim. Byłeś, jesteś i będziesz. Brakuje mi tego, że nie rozmawiamy już ze sobą, że już na mnie nie patrzysz tymi oczyma, które tak cholernie kocham. Oczyma, które są dla mnie tak ważne, tak znaczne. Oczyma i ciałem, które rozpoznaję z bardzo dużej odległości. Nie potrafię żyć ani pogodzić się z myślą, że nie tylko czegoś więcej, niż ta nasza dziwnie skomplikowana przyjaźń, tak naprawdę zwana "miłością", że tego już nie będzie. Tęsknię i kocham./w.n.c.s.w
|
Dodaj komentarz
