  |
|
"Możesz ciągle kogoś tłumaczyć, ciągle usprawiedliwiać, wybaczać. Możesz przymykać oko na to, że cię rani. Ale z czasem przychodzi taki moment - jeden szczegół, który sprawia, że już nie potrafisz. Coś pęka, pojawia się złość, poczucie żalu i krzywdy. Tak, przecież nigdy nie liczyłeś na wzajemność, na wdzięczność... A mimo wszystko czujesz się zdradzony."
|
|
 |
|
Kocham Go, naprawdę. Kocham go całym sercem i na dzień dzisiejszy nie wyobrażam sobie nikogo innego. Po prostu nie umiem. Myśl o tym, że ten dotyk mógłby się okazać innej osoby, oczy patrzące na mnie z tak ogromną miłością nie byłyby Jego, a głos szepczący mi do ucha zupełnie innej barwy - przeraża mnie. Bo niby jak? Jak moje największe szczęście, mój najdroższy skarb miałby się znajdować w innej osobie? Przecież to niemożliwe, bo jak?
|
|
 |
|
Można mieć dość. Czasem naprawdę można mieć dość, dość tego, czego się kocha. Można być zmęczonym miłością, która wypełnia serce, człowiekiem, który tą miłość nie uszanował , bliskimi ludżmi, z którymi tak wiele się przeżyło i tymi całkiem obcymi, którzy chcą cię bliżej poznać, wejść z butami do twojego lekko rozwalonego życia. Czasem naprawdę można mieć dość. Czasem chciałoby się zniknąć, zamknąć za sobą drzwi, cicho, bez krzyków i pożegnań i wyjść. Tak po prostu. Zostawić za sobą ten znajomy świat. Świat, który kiedyś był najważniejszy, który wypełniał serce, życie i każdą chwilę. Świat, który teraz nie jest już wcale taki ważny. Czasami się o tym długo myśli i przechodzi, a czasami po prostu odwracasz się i odchodzisz. Czasem trzeba zburzyć stary świat żeby móc zbudować nowy.
|
|
 |
|
"[...] ale temu uśmiechowi nie można było się oprzeć. Ten uśmiech mógłby wygrywać wojny i leczyć raka." - John Green
|
|
|
 |
nie mówię, nie otwieram ust, bo już mi niewymownie żal moich do ciebie słów.
|
|
|
|
Można mieć dość. Czasem naprawdę można mieć dość, dość tego, czego się kocha. Można być zmęczonym miłością, która wypełnia serce, człowiekiem, który tą miłość nie uszanował , bliskimi ludżmi, z którymi tak wiele się przeżyło i tymi całkiem obcymi, którzy chcą cię bliżej poznać, wejść z butami do twojego lekko rozwalonego życia. Czasem naprawdę można mieć dość. Czasem chciałoby się zniknąć, zamknąć za sobą drzwi, cicho, bez krzyków i pożegnań i wyjść. Tak po prostu. Zostawić za sobą ten znajomy świat. Świat, który kiedyś był najważniejszy, który wypełniał serce, życie i każdą chwilę. Świat, który teraz nie jest już wcale taki ważny. Czasami się o tym długo myśli i przechodzi, a czasami po prostu odwracasz się i odchodzisz. Czasem trzeba zburzyć stary świat żeby móc zbudować nowy. / he.is.my.hope
|
|
 |
|
"chodź chodź / w moje ręce ciepłe / w moje ręce oczekujące / w moje usta zachłanne / jak deszcz" ~ H. Poświatowska "***(oczekiwanie jest naszą porą)"
|
|
|
|
"Nie odchodź! / Zabierzesz co najwyżej ciało, / ale przecież reszta / i tak zostanie ze mną. / Nazostawiałaś siebie, Nieobecna! / Wszędzie tam, gdzie cię nie ma, / jest mi ciebie za dużo. / Wybacz, Nieobecna, ale musiałem odejść. / Musiałem odejść, by przekonać się, że byłaś / najmądrzejsza, / najpiękniejsza, / najpotrzebniejsza. / Przecież gdybym nie odszedł / nigdy bym tego nie wiedział. / Nieobecna, / odezwij się czasem! / Ciekawy jestem, gdzie i z kim teraz / umierasz?" ~ J. Borszewicz "List do Nieobecnej"
|
|
|
|
"Jeśli doczytam do końca wszystkie książki, które mam w mieszkaniu, to się dopełni magiczna przepowiednia i jakieś dziecko z pewnością znajdzie rodzinę." ~ M. Halber "Najgorszy człowiek na świecie"
|
|
|
|
"Ja się czuję bardzo bezpiecznie, jak jestem sam. Najwięcej. Bardzo mi jest dobrze ze sobą samemu. Ja od razu powiem temu, który mnie odkryje, żeby się na mnie nie gniewał, jak sobie będę odchodził trochę co jakiś czas." ~ Stachura
|
|
|
|
"Wyciągnęła do mnie rękę, nie wiedziałem co mam zrobić, więc połamałem jej palce swoim milczeniem." ~ Jonathan Safran Foer "Strasznie głośno, niesamowicie blisko"
|
|
|
|
Parasole trzeba złożyć
i pod deszczem trzeba chodzić.
Myśl i wspomnienia pod deszcz zanieść trzeba,
z mieszkańcami miast pod deszczem chodzić trzeba.
Pod deszczem przyjaciół spotykać trzeba,
pod deszczem miłości szukać trzeba,
pod deszczem z kobietą spać trzeba,
pod deszczem bawić się trzeba,
pod deszczem trzeba pisać, mówić i lotosy sadzić.
Życie jest ciągłym moknięciem,
jest kąpielą w stawie chwili obecnej. ~ Sohrab Sepehri
|
|
|
|
Dodaj komentarz
plusik
