 |
|
"Wszystko jest możliwe, a co nie jest, zajmuje tylko trochę więcej czasu."
|
|
 |
|
Popełniłam wiele błędów, ale niczego nie żałuję. Przynajmniej nie stałam z boku, zastanawiając się, jakby to było naprawdę żyć.
|
|
 |
|
"Smutno Ci się rozstać z ulubionym roztłuczonym kubkiem a co dopiero z człowiekiem."
|
|
 |
|
"To ostry ból. Z czasem przerodzi się w przewlekły. Przewlekły - to znaczy, że będzie stały, ale może nie bezustanny. Może to również znaczyć, że się od niego nie umrze. Nie będzie się można od niego uwolnić, ale się od niego nie umrze. Nie będzie się go czuło w każdej minucie, ale niewiele będzie dni wolnych od niego. Z czasem opanuje się kilka sztuczek, żeby go stłumić czy przegnać (...).
Ale - mimo wszystko - jak to boli. A trzeba będzie nosić w sobie ten ból i przyzwyczaić się do niego, aż wreszcie żal będzie dotyczył jedynie przeszłości, a nie możliwej teraźniejszości."
|
|
 |
|
"Jeśli ona chce tylko Ciebie, to nie martw się o to, kto chce ją."
|
|
 |
|
"Nie wiem, jak Wy, ale ja uwielbiam jesień. Za grzane wino, gorącą czekoladę, pachnący cynamonem dom. Za ciepłe koce i zaparowane okna. Za mgłę, która wita mnie rano. Za świeczki, rozpalane nocą. Ale jesień to też smutek i rozpacz."
|
|
 |
|
"Jednego się dotąd nauczyłem: każdy człowiek chce, żeby wszystko grało. Nie marzymy o niczym fantastycznym, cudownym ani wyjątkowym. Z radością godzimy się na to, że wszystko gra, bo tyle nam w zupełności wystarcza."
|
|
 |
|
"Życie ma w sobie tę cudowną, a zarazem okrutną właściwość, że zawsze toczy się dalej. Cokolwiek by się stało."
|
|
 |
|
Czasami łapałam go na tym, jak przygląda mi się z boku, uśmiechając się łagodnie, jakby sama moja obecność była jego największym skarbem.
|
|
 |
|
Kieruj się w życiu pompką aortalną
|
|
 |
|
Nie żałuję chwil niewypełnionych pod stosem losu nieugiętych zaprzysiężonych przeznaczeniu.
|
|
 |
|
„Obserwuj, co robią ludzie, kiedy sądzą, że nikt ich nie widzi, kochana. W ten sposób dowiesz się, kim naprawdę są”.
|
|
|
|