 |
|
chciałam go poprostu widzieć, czuć go, dotykać, czuć w sobie, czuć obok. nie mówiłam mu, jakie mam dymy w domu, i nie mówiłam, że niedługo nadejdzie nasz koniec. potrzebowałam tych krótkich chwil, kiedy liczyło się tylko to, co właśnie się dzieje.
|
|
|
|
obudził mnie dźwięk telefonu.
była druga, może trzecia
a on dzwonił po to, aby powiedzieć mi że nie może zasnąć beze mnie.
ja natomiast miałam ochotę powiedzieć mu, że nie mogę zasnąć bez Ciebie, i że mnie najzwyczajniej w świecie obudził, że go nie kocham, i że jest głupi...
|
|
|
|
daj mi to sobie ułożyć w głowie.
nie denerwuj się, że wszystko zmieniam, przestawiam, przekręcam. zrozum, że muszę z ciebie zrobić tego złego, tylko w ten sposób zapomne
|
|
|
|
z każdym dniem coraz bardziej tęsknie. żałuję, że nie wybaczyłam Ci tej zdrady, ale to i tak nie miało by sensu jeśli wciąż miałabym w głowie widok jak ją całujesz, obejmujesz.
|
|
|
|
Tak, szukam miłości.
przyznaję się-do samotności.
chcę coś zmienić, chcę przestać tęsknić, nie chcę o Tobie myśleć, i spróbuję wygrać tę bitwę na nieczułość.
|
|
|
|
mogłeś być tym jedynym, albo złamać mi serce, i zabrać jakąś dużą cząstkę mnie ze sobą.
i do cholery, wybrałeś tę boleśniejszą wersję wydarzeń.
|
|
|
|
najgorsze w miłości jest to, że jest uzależnieniem którego nie leczy żaden ośrodek
|
|
|
|
upadam cicho.
przecież nie chcę Twoich łez.
czasami klękam, czasami leżę.
widzę Ciebie, i wszystko czuję
dokładnie tak samo jak trzy lata temu.
i kurwa, do cholery, ja pierdolę, mogę płakać
mogę krzyczeć, mogę milczeć, mogę upadać, podnosić się, tęsknić, błagać i mówić ci, że już nic nie znaczysz
a później spojrzeć w Twoje oczy, i znów paść na kolana.
|
|
|
|
weź sobie te Twoje wiadomości z " :* " w treści, wsadź je w sobie w dupę, i nigdy więcej na mnie nie patrz.
|
|
|
|
Dla ciebie wszystko jest takie proste. Mówisz że jestem jednym z dzieci bożych. Że moje istnienie ma cel. Że mam przyjąć własną naturę. Moją naturą jest brać sobie to, co uważam za własne, chronić tego i strzec. Przykuć do własnego boku, jeśli to będzie potrzebne. Nie mogę pozwolić jej odejść. Nie mogę. Ona jest jak wiatr, wolna i nieokiełznana. Gdybym skuł kajdankami wiatr czybym go zabił?
|
|
|
|
pójdę sama tam gdzie mieliśmy iść razem
|
|
|
|
w głowie słyszę tak dużo
a kiedy chcę coś napisać to widzę tylko chaos
|
|
|
|
Dodaj komentarz
