 |
|
dzisiaj jestem troszkę smutna i roztrzęsiona. dziękuję Ci za ten stan. / i.need.you
|
|
 |
|
przedzieram się ze zdenerwowaniem do twojego umysłu, pytając cichutko: którędy do serca? / i.need.you
|
|
 |
|
za jedno jego spojrzenia oddam kawałek siebie , każdy kawałek . / i.need.you
|
|
 |
|
tak, ogłaszam całemu światu, że mam dość. i nie wiem, po co oszukuję siebie samą. cześć. / i.need.you
|
|
 |
|
jeżeli jutro nie będę żyła, nie zapomnij za mną zatęsknić... / i.need.you
|
|
 |
|
jeżeli jutro nie będę żyła, nie zapomnij za mną zatęsknić... / i.need.you
|
|
 |
|
między nami coś się zdarzyło, niby nic, a sądzę, że bardzo dużo. Przynajmniej dla mnie. Za bardzo nie umiem, nie potrafię, nie mogę, ale tak bardzo chcę to ogarnąć. gubię się, wciąż się gubie szukam światełka, wskazówki, drogowskazu. szukam miejsc, ludzi, zdarzeń, które odzwierciedlą mój stan, którzy zrozumieją, będą. chcę cofnąć czas, zapisać wspomnienia, żyć chwilą. nie potrafię. nie wiem, czym w tym wypadku jest tęsknota, ale wolę jej brak. / i.need.you
|
|
 |
|
nieoczekiwany natłok myśli. / i.need.you
|
|
 |
|
a teraz słuchaj masz do podjęcia ważną decyzje: albo pomóż mi rozstrzygnąć, do czego dąży Mój świat, albo nadaj sens Naszemu światu / i.need.you
|
|
 |
|
gdyby wystarczyło tylko zamknąć oczy, zapuścić muzę w słuchawkach, nie patrzeć; nie słyszeć tego, co się dzieje. proszę Cię, zabierz mnie stąd, daleko, na kilka dłuższych chwil. nie pozwól mi tu zwariować, nie pozwól być świadkiem tego wszystkiego, co tak strasznie niszczy mi psychikę. wróćmy, gdy wszystko dookoła się uspokoi, wróćmy dopiero, gdy będzie się dało tu normalnie żyć.
|
|
 |
|
Idealnie zapominasz. / i.need.you
|
|
 |
|
niespełnione nadzieje pozostaną niespełnionymi nadziejami. / i.need.you
|
|
|
|