 |
|
He's got everything that girls wantin (Ma wszystko czego pragnie dziewczyna)
|
|
 |
|
Just prove, that there is nothing left to try (Udowodnij mi, że nie ma sensu już próbować)
|
|
 |
|
Keep me in your memory, leave out all the rest (Zachowaj mnie w swej pamięci, nie przejmuj się niczym więcej ) / Linkin Park
|
|
 |
|
Oczywiście jestem zwolenniczką usamodzielnienia kobiet, równouprawnienia, ale jak to dobrze, kiedy ma się koło siebie kawałek marynarki...
|
|
 |
|
Trzeba kochać życie.
Trzeba szukać radości i swojego miejsca.
Zawsze.
Bo dookoła wszystko się zmienia, wciąż pojawiają się nowe miejsca i nowe możliwości, więc trzeba się do nich co chwilę przymierzać.
Ten kto czeka, nie idzie naprzód.
Tylko ten, kto idzie naprzód, dociera do celu.
Nawet jeśli nie będzie to ten cel, którego szukał.
|
|
 |
|
Kiedy spojrzysz w lustro i zobaczysz w nim siebie, pomyśl: kocham cię, i niezależnie od tego jak niezdarny bywa język polski, będziesz miał wtedy na myśli to, że: lubię cię, chcę się z tobą przyjaźnić, cenię cię jako człowieka, lubię być blisko ciebie, chcę ci pomagać, chcę się tobą opiekować, mam do ciebie zaufanie i chcę cię zapewnić, że możesz mi też zaufać, mam do ciebie mnóstwo ciepłych uczuć, cieszę się kiedy na ciebie patrzę, bo lubię z tobą być.
|
|
 |
|
Aby być wielkim, musisz uwierzyć, że jesteś najlepszy. Jeżeli nie jesteś, udawaj, że jesteś.
|
|
 |
|
Większość zakochanych ludzi przez ponad 85 % czasu dziennego i nocnego zajęta jest myśleniem o tej drugiej osobie, odczuwając przy tym nieustanną obawę przed odrzuceniem lub nieprzychylnością oraz bezradnością.
|
|
 |
|
A gdybyś tak pewnego dnia usta pomalowała uśmiechem, a oczy przybrała czułością. Gdybyś spróbowała włosy spiąć muśnięciem wiatru i ubrała sukienkę zwiewnej radości. Gdybyś pewnego ranka spróbowała zostawić swoją “idealność” w szafie... Na jeden dzień. Jakbyś się wtedy czuła?
|
|
 |
|
To dziwne, zazwyczaj mówię dużo, ale teraz targa mną tyle uczuć ze nie umiem powiedzieć nic..
|
|
 |
|
Dlaczego czasami tak trudno jest rozmawiać? Zamiast prośby o wyjaśnienia serwujemy chłodne spojrzenia. Zamiast żartu- milczenie. Potrzebujemy rozmowy jak dobrego jedzenia, a dobrowolnie wybieramy emocjonalna anoreksję. W środku wszystko krzyczy: mów do mnie! obejmij mnie! kochaj mnie! a jedyne co wychodzi z naszych ust, to słowa nie mające żadnego znaczenia.
|
|
 |
|
Nie zakochuj się we mnie. Obiecuję, kiedyś zniknę bez słowa. Nie znajdziesz mnie.
|
|
|
|