 |
|
od rana siedzę z rodzicami w kuchni, szykując jedzenie na wieczór. starsza siostra dopiero co dzwoniła, że właśnie dojechali do Zakopanego. mała biega po domu z psem próbując co chwila otworzyć klatkę kanarka i przekonuje nas, że to będą tylko jej urodziny a mama ma swoje imieniny wyprawić kiedy indziej. ja z mamą kłóciłam się już chyba o wszystko o to jakiej grubości plasterki ogórka mam kroić, o to, że jest już za dużo ananasa i nie pokroję więcej, o to w jakiej kolejności mam układać rzeczy do misek. tylko cwany tata pojechał do pracy, bo stwierdził, że umówił się dziś z jakimś klientem i nie było go jakieś 2 godziny..
|
|
|
|
-ile trzeba dzieci, żeby wkręcić żarówkę? - nie wiem, ile ? - a co to żarówka / 'I kto to mówi?'
|
|
|
|
po trudnościach w komunikacji miejskiej dotarłam do Wola, zdążyłam wejść do środka i zadzwonił tata -'cześć, za pół godziny wychodzę z firmy, podjadę po ciebie, zdążysz z zakupami' -'eee. jasne.' i poszłam po bransoletkę dla mamy. odwiedziłam 3 sklepy jubilerskie, nie było tego co chciałam i nic mi się nie podobało, wróciłam do pierwszego, wybrałam srebrne serduszko i naszyjnik. tata znowu zadzwonił, że zaraz będzie. w ostateczności kupiłam czarne serduszko i srebrny naszyjnik. a po nową bluzkę będę musiałą przyjechać innego dnia.
|
|
|
|
nie ma to jak czekać na autobus, gdy śnieg pada Ci prosto w twarz, a kierowca na przystanku wyłącza pojazd twierdząc, że pas klinowy się zepsuł. i musisz czekać 30 minut na kolejny.
|
|
|
|
i mam gdzieś czy jutro na geografi znowu zostanę odpytana ze sprawdzianu, który już pisałam, ale po prostu mam za mało ocen. mam gdzieś też to że na koniec roku mam nie mieć żadnej czwóry, a na razie nie robię w tym kierunku nic. siedzę teraz z kubkiem gorącego kakao, czytam naszą wczorajszą rozmowę i wiesz co ? gratuluję, bo dawno nikomu nie udało się wprowadzić mnie w tak beznadziejny stan.
|
|
|
|
czuję się przybita. jak takie oszukane dziecko, któremu obiecano zabawkę, a nie dostało jej. jak głodujący pies stojący obok witrynu sklepu mięsnego. moje samopoczucie mogę porównać do uczucia jakie towarzyszy bramkarzowi, który gra świetnie a nie może wpłynąć na beznadziejną grę rozgrywających. albo po prostu czuję się jak osoba oszukana przez tą ukochaną.
|
|
|
|
nie mów mi, że ja nie potrafiłabym czegoś zrobić, skoro wiesz, że gdybyś tylko też chciał byłoby to drobnostką.
|
|
|
|
tęsknię za chwilami, w których wszystkie słowa wydawały się mieć jakiś sens, każda obietnica była możliwa do spełnienia. do chwil, gdy udawaliśmy, że między nami nic nie ma, że wszystko jest ok...
|
|
|
|
co z tego, że mnie rozgryzłeś, skoro najdelikatniej jak potrafiłeś dałeś mi do zrozumienia, żebym sobie odpuściła, że masz mnie w dupie. ?
|
|
|
|
Dodaj komentarz
