 |
|
dlaczego potrafię w swojej głowie układać
całe monologi wszystkich swoich uczuć i
emocji , o których chciałabym ci powiedzieć ,
dlaczego w myślach jestem taka odważna ,
filuterna i z klasą . dlaczego w życiu realnym
nie potrafię wydusić z siebie złamanego
słowa .
|
|
 |
|
Wiesz, co jest najgorsze w człowieku? To, że pamięta i nawet, gdy bardzo chce nie potrafi zapomnieć. Łzy się leją, myśli się kotłują , serce pęka każdej nocy na nowo, tylko dlatego, że pamiętamy. Pamięć nas zabija.
|
|
|
|
Bo moja miłość równie jest głęboka jak morze, równie jak ono bez końca; im więcej Ci jej udzielam, tym więcej czuje jej w sercu"
|
|
|
|
"Krzyczę: Nie, nie. A ponieważ nikt mnie nie słucha,
zwracam się przeciwko sobie.
Mój głos cichnie.
Krzyk milknie w pustce
własnej czaszki.
Zatykam sobie uszy. Nie.
Powinnam iść do terapeuty. Powinnam mówić. Krzyczę.
W głąb siebie."
|
|
|
|
"Cierpienie to stan wewnętrznej samotności, w którym nie może pomóc nic z zewnątrz."
|
|
|
|
Musisz iść. wbrew przeciwnościom tego świata. Idź nawet jak nie masz już do kogo wracać.
|
|
|
|
Uśmiechnij się zamiast chwytać za głowę.
Takie jest życie, zrozum to człowiek. Możesz
być gorszy, możesz być lepszy. Prędzej czy
później czas wszystko spieprzy.
|
|
|
|
Czasami człowiek stoi na krawędzi przepaści, na samym końcu świata. Gdy zastanawia się nad skokiem w dół, uzmysławia sobie, że życie przebiegł szybko,
goniony przez wrogów, którzy szczuli go ogniem swoich płonących pochodni. Człowiek nie zatrzymał się ani razu, nie wie czym jest miłość, bądź piękno. Nie wie, czym jest życie, przez które przebiegł zbyt prędko z
zamkniętymi oczami, aby dobiec na metę jako pierwszy. Metę, która okazała się niczym. Tutaj
wygrany to człowiek, kóry dystans życia pokonuje wolno, czując każde uderzenia serca.
|
|
|
|
Mogłabym napisać milion wersów, o tym jak cierpię. Klnąć jeszcze głośniej i jeszcze częściej,
albo odejść, nie mówiąc nic więcej.
|
|
|
|
Trudno jest odbudować coś czego już
praktycznie nie ma.
|
|
|
|
Czasem nie mówię nikomu jak naprawdę się
czuje. Nie dlatego, że nie wiem. Nie dlatego,
że boję się ich reakcji. Nie dlatego, że im nie
ufam, ale dlatego, że nie znajdę
odpowiednich słów, żeby mogli choć w
małym stopniu mnie zrozumieć.
|
|
|
|
Coś waliło się w moim życiu,
coś wymykało mi się z rąk, bałam się.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
