 |
|
"Moje ciało znowu będzie moje, jeśli tylko schudnę. Będę jeść niewiele małymi kęsami. Przezwyciężę moją słabość do lodów. Będę istnieć tylko dzięki napojom dietetycznym. Nauczę się, że czekolada to trucizna, a widok makaronu to surowa pokuta. Będę pracować nad tym aby już nigdy się nie najeść. Będę jedynie zmierzać w kierunku sytości, zbliżać się do niej, aby nigdy jej nie osiągnąć. Pokocham moją pustkę. Oddam się postnej nirwanie. Pozwólcie mi być głodną. Chcę umierać z głodu. Proszę."
|
|
|
|
"Bardzo często jestem samotny z wyboru, ale nie czuję się opuszczony – to jest zasadnicza różnica. Przecież wiele rzeczy trzeba robić w samotności i właściwie najważniejsze rzeczy w życiu (...) ludzie wymyślili w samotności. Ale wtedy jest to samotność, którą się wybrało świadomie.(...) Samotność jest chronicznym przeziębieniem duszy. Ludziom samotnym, co zresztą zostało zbadane, jest autentycznie zimno. Wielu ludzi samotnych idzie do internisty z przeziębieniem, a powinni iść do psychiatry, ponieważ są przemarznięci od środka i nie można ich ogrzać ani pod kołdrą, ani alkoholem. To rodzaj wirusa, bo jak tylko znajdują kogoś, to nagle wszystkie choroby im mijają. Dzisiaj to się nazywa psychosomatyzmem. Nie można leczyć ciała i zaniedbywać duszy albo odwrotnie."
|
|
|
|
Nobody knows the real me. Nobody knows how many times I've cried in my room when nobody was watching. Nobody knows how many times I lost hope, how many times I've been let down. Nobody knows how many times I've felt like I'm about to snap, but I just don't, for the sake of others. Nobody knows the thoughts that go through my head when I'm sad, how horrible they truly are. Nobody. Knows. Me.
|
|
|
|
Chciałabym tak na chwilę umrzeć, by odpocząć od tego chorego świata, a potem powrócić zregenerowana.
|
|
|
|
"Czasami tylko
przez podrażnione spojówki
zatapiam się w zapamiętanej głębi,
odtwarzam dotyk i uderzający
zapach świtu.
Pod powiekami szaleje
burza...
nie mówię, że tęsknię."
|
|
|
|
"...więc jesteś, jesteś, jesteś...daj niech sprawdzę. Niech cię dotknę raz jeszcze dłonią i ustami. Niech w oczy spojrzę, chociaż najmniej wierzę oślepłym ze zdumienia oczom. Jeszcze twój głos usłyszeć, chcę zapachem się zaciągnąć, pojąć cię raz na zawsze wszystkimi zmysłami i nigdy nie zrozumieć i ciągle na nowo dochodzić prawdy pocałunkami."
|
|
|
|
Czasami coś w nas umiera i niekoniecznie chce zmartwychwstać.
|
|
|
|
Oni o niczym nie wiedzą, nie domyślają się, co noszę w sobie, jakie śmierci, zagłady, poniewierki, samotności, pragnienia.
|
|
|
|
Tak już ma być zawsze? Poranek, gdy nie chce się wstawać, zmierzch, kiedy nie chce się jeszcze umierać,
wieczór pełen obaw, niekończące się noce udręk.
Już płakać nie potrafię, chyba nie potrafię.
A kochać? Gdzie podziało się moje uczucie miłości?
Boże, co ja z sobą zrobiłam.
|
|
|
|
"I know you hate me, but that's ok.
I hate me too, he hates me too, she hates me too, they hate me too...Everyone hate me. So, that's right, I'm hated.
And, you know what? It destroys me, but you don't care.
Nobody cares about this, because nobody exactly know about this. Cause nobody exactly know me. Cause no one knows what is inside me now..."
|
|
|
|
"To sprawia, że płaczę. Lub może płaczę z innego powodu.Trudno powiedzieć, kiedy setki emocji zlały się w jedno."
|
|
 |
|
wiesz, co jest najgorsze? to, że nie potrafię
walczyć o to, co kocham. nigdy nie umiałam.
Nigdy.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
