 |
|
Mówią: nie rzucaj słów na wiatr. Fakt, się nie opłaca. To tak jakbyś pluł pod wiatr, wszystko do Ciebie wraca. Wyciągnięty z kontekstu mówię: Słuchaj, dajmy sobie spokój, czepiasz się, a chyba nie o to chodzi tutaj. Idźmy spać, albo się stukać. Choćby polećmy w ciszę, niech nas powkurwia na ścianie mucha. Słuchasz mnie? Bo czuję między nami przepaść. A Ty co powiedziałeś, że niby ja się czepiam? Co? Kto? / Emes Milligan.
|
|
|
|
Czarne charaktery oczerniają innych tylko po to, by wybielić siebie. Obrzucić czystego błotem, żeby był bardziej umorusany jest łatwiej niż przyznać się do życia we własnym gnoju. / PP.
|
|
|
|
Sama miłość bez szacunku znaczy tak niewiele. Sprecyzuję- nic.
|
|
|
|
Nie jesteśmy razem i marzę.. Nie marzę o ostatnim seksie z Tobą. Marzę o ostatnim spacerze z Tobą. Za rękę, do końca życia.
|
|
 |
|
Chcę piekła z Tobą, nie raju bez Ciebie.
|
|
 |
|
Przestałam wierzyć, że mogę być kiedyś szczęśliwa.
|
|
|
|
Lubię gdy siedzimy i pijemy razem whisky. Lubię gdy mi mówisz, że dla Ciebie jestem wszystkim. ♥
|
|
|
|
Zamknęłabym Cię w złotej klatce, bo kocham na Ciebie patrzeć. ♥
|
|
 |
|
Dla mało kogo jest litościwy. Jesteśmy kowalami swojego losu, ale los robi z nami co chce. Mamy na niego wpływ, ale i tak zatańczymy tak, jak nam zagra. Jest przebiegły i chytry jak lis. Potrafi dać większe doświadczenie niż nam się wydaje. Daje w kość I umacnia. Podcina nam skrzydła tylko po to, żebyśmy wychodowali je jeszcze większe, silniejsze i wspanialsze. Wbrew pozorom nam pomaga. Nie zawsze rzuca nam kłody pod nogi. Czasami wieją nam pomyślne wiatry i trzeba je właśnie wtedy wykorzystać. Nie wcześniej, nie później. Teraz. To właśnie jest teraz.
|
|
|
|
Z milczeniem tak jest, że im dłużej się milczy, tym trudniej potem się odezwać. — Tomasz Jastrun
|
|
|
|
"Pokochałem Cię i zamknąłem oczy. Zaufałem i uwierzyłem. Wtedy wbiłaś w moje plecy pierwszy sztylet. Nie osądzałem niczym Temida, będąc głuchy na wrzaski rozsądku. Wtulony w ciepło Twojego zapachu, zapominałem o ranach kłutych. Niczym małe dziecko na wielkiej huśtawce, bujałem się między emocjami. Dotykając palcami raju, topiłem stopy w czerwonej gehennie. Oddałem dla Ciebie więcej niż wszystko, dziś nic mi już nie zostało. Wciąż jednak nie potrafię uwierzyć, że na rękojeści odciski twych palców. Już ostatnia kropla krwi wypływa z poranionego serca. A ja wciąż z nadzieją w ślepiach i okruchami wiary na dłoniach." / Michał Kellen.
|
|
|
|
I tęskniąc zadaje sobie pytanie: Czy to jest research? Czy już stalkowanie?
|
|
|
|
Dodaj komentarz
