 |
 |
Stanęłam przed Jej grobem wpatrując się w kilkadziesiąt kolorowych zniczy, mimowolnie łza spłynęła po moim policzku, a zaraz po niej kilkanaście kolejnych. W głowie utworzyło się kino wspomnień a przed oczyma miałam Jej uśmiech, zawsze pocieszający. Ta śmierć była niesprawiedliwa. Nie zasłużyła na to by teraz być w tym miejscu z tysiącami innych zmarłych dusz, głęboko obok tysiąca pogrzebanych ciał. Spojrzałam w górę i wydusiłam z siebie cichutkie 'tęsknię', nic więcej, to wszystko na co było mnie stać, odeszłam by dłużej nie patrzeć, nie cierpieć, przestać męczyć serce. / 61sekund
|
|
|
|
Doskonale wiedziałam, że Go dziś zobaczę. Takiego uśmiechniętego z rodziną, zmierzającego na cmentarz. I tak się stało. I rzeczywiście szedł. I rzeczywiście taki uśmiechnięty, trzymający znicze. Jeszcze pół roku temu obiecywał, że będziemy razem, że wszystko się ułoży, że będzie dobrze. Że w końcu będziemy szczęśliwi. Widziałam go już z daleka. Wszystkie wspomnienia wróciły. Widziałam jak z dala się patrzy w moją stronę. Poprawiłam nerwowo grzywkę i udawałam, ze nie patrzę się na Niego. Zbliżał się wraz z rodzicami i siostrą. Usłyszałam ciche, wstydliwe 'cześć' i tyle. Odpowiedziałam mu to samo. I po raz kolejny wspomnienia wróciły. Brakuje mi Jego całego i tych wspaniałych rozmów. Przynajmniej się odezwał, bo jeszcze kilka dni temu, tylko się popatrzył. Usycham z tęsknoty..
|
|
|
|
|
Chyba nigdy nie zrozumiem tego świata. Tych ludzi XXI wieku - dzieciaki, które ogarnęła patologia; piętnastolatkowie uzależnieni od fajek i alkoholu, którzy tylko w tym widzą sens; tępe laski puszczające się przy najbliższej okazji za doładowanie do telefonu; 'kurwa' z ust sześciolatka; syn, który nie chce nawet spojrzeć matce w oczy; mąż bijący żonę, a przecież obiecywał przed Bogiem kochać ją do śmierci czy też zero szacunku do starszych osób. Ludzie dziś pozbawieni są serc, totalnie zimni i obojętni, zniszczeni przez samych siebie, przez własne życie. Czasem myślę, że naprawdę tu nie pasuję, coraz częściej chcę stąd uciec całkowicie tracąc wiarę w ludzkość. / 61sekund
|
|
|
|
|
Dziś jest jeden z tych pieprzonych, sentymentalnych dni. O szyby odbijają się wielkie krople deszczu, w tle leci dobijająca piosenka, a ja patrzę w białe niebo i ogarnia mnie dziwny, wewnętrzny smutek. Wiem, że gdzieś tam teraz są i być może obserwują mnie z góry. To niby ten sam świat, chociaż wszystko jest zupełnie inne. Dzieli nas tylko przestrzeń między niebem a ziemią. Jakaś cholerna granica. Czas i Bóg. Święto wspominania zmarłych nie jest żadnym szczególnym dniem. Pamiętam o nich codziennie. Ale dziś, spędzając dzień z rodziną poczułam ogromną pustkę, zabrakło ich tutaj, mieli być z nami a zamiast tego zapalamy im znicz na grobie. A teraz, gdy patrzę w niebo czuję, że muszę pozałatwiać jeszcze kilka spraw zanim też się tam znajdę. Najpierw muszę nauczyć się żyć, by umieć umrzeć. Myślę o ludziach i śmierci, o przyjaźni i miłości, wspominam, budzę w sercu uczucia. Naprawdę dziwny, sentymentalny dzień. / 61sekund
|
|
|
|
|
Dzisiaj, kiedy staliśmy tak z ludźmi nad Ich grobami, szepcząc wspominaliśmy czas, kiedy byli tutaj, obok przy Nas. Zastanawialiśmy dlaczego tak jest, że życie zabiera Nam ludzi, którzy tak naprawdę niczym nie zawinili? Dlaczego zamiast podarować jeszcze jedną szansę na oddech, zamyka Im powieki zatrzymując rytm serca, ciała zakopując pod ziemię? Przez nasze myśli kilkaset razy przewijały się Ich uśmiechy, słowa zatrzymane gdzieś na dnie serca i czyny zapisane w pamięciach. Pomimo świadomości, że nie ma Ich już z Nami, że może już nigdy się nie zobaczymy, to w Naszych sercach trwają nadal, żyją przypominając o sobie każdego dnia. / Endoftime, z tamtego roku.
|
|
|
|
Brak jakiekolwiek siły by powstrzymać łzy.
|
|
|
|
Myślę, że jakiekolwiek szczęście jest lepsze, niż bycie nieszczęśliwym z powodu kogoś nieosiągalnego.
|
|
|
|
Tak często mam ochotę wyłączyć się z tego świata. odejść, nie pozostawiając po sobie żalu. z daleka od tych kłamstw, chamstwa, zdrad i fałszu, od tych jebanych uczuć, które tak bezlitośnie ranią ludzi. W takich chwilach zatracam się w muzyce, bo tylko ona rozumie ból.
|
|
|
|
Kiedy pierwszy raz spojrzał w moje oczy w sposób który uwielbiam, poczułam co to znaczy zakochać się.
|
|
|
|
Będę silna, nie pokaże nikomu jak bardzo jest boli, przecież opanowałam to już do perfekcji.
|
|
|
|
Bolesne wspomnienia zastąpmy nowymi, lepszymi, co Ty na to ?
|
|
|
|
ikt nigdy nie będzie w stanie zrozumieć ile on dla mnie znaczy, oraz jak wiele mi dał. Jego cudowne spojrzenie w którym zakochałam się bez pamięci, sposób bycia który za sprawą cudownego charakteru był niepowtarzalny,to jak całował czy trzymał za rękę, to jak potrafił się otworzyć kiedy szczerze rozmawialiśmy, to jak potrafiliśmy razem zajebiście spędzić czas czy też to w jaki sposób się uśmiechał. Wszystko takie wyjątkowe, inne niż zawsze, cudowne. Nikt nie będzie miał nigdy okazji poczuć tego w taki sposób w jaki czułam to ja i zrozumieć.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
