 |
|
Teraz moja pamięć pełna, ale życie ktoś wymazał `
|
|
|
|
zimne noce, na dwa podzieleni
Wiedziony stromą ścieżką wspomnień i kamieni
Wtedy najmocniej kochasz, bo widzisz, co straciłeś
Chcesz to odkręcić, chociaż Ty nie zawiniłeś
I starasz się zrozumieć, czemu tak się stało
Jak to zapomnieć żeby więcej nie bolało?
Chcesz porozmawiać, ale masz tylko monolog
Zrozumieć tego nie pomoże ci psycholog
Wspomnienia gryzą, wszystko przeszłość przypomina
I pytasz, czy tak można nagle zapominać
Mówią, czas leczy, ale ile to ma trwać?
Bo wciąż zatrzymuję się, gdy próbujesz spać
A wtedy wracasz znów, pamięcią do tych zdarzeń
Kiedy uwierzyłeś w to, że będziecie zawsze razem.
`
|
|
|
|
Zimna matematyka uczuć, zawsze sinus
`
|
|
|
|
Tyle zwątpień, mój świat się zgubił
Odbicie w lustrze nic mi nie mówi`
|
|
|
|
i pewnie bym zapomniała ,gdyby nie to ,że każda najdrobniejsza rzecz kojarzyła mi się z Tobą`
|
|
|
|
"..Ale tak naprawdę uczucia wielkiej miłości nigdy do końca się nie wypalają... ona zawsze będzie do niego coś czuć i mieć ta cholerną słabość..."
|
|
|
|
Nie ma szans, nie ma nas,
oddalamy się co dnia,
ja i ty, ty i ja.
|
|
|
|
Wiedziałam zawsze nie warto ufać
Urodzie, żartom
Nie warto czekać na zmianę
Dobrze wiem co jest grane...
|
|
|
|
Ale powiedz co mam zrobić, Oni widzą we mnie zdobycz,
I w każdej chwili rzucę Cię,
I w cudzych ramionach obudze się...
|
|
|
|
Nasz prywatny świat,
Ty i ja.
Tylko to się liczy,
Nasza iluzja, własna oaza ciszy.
Uciekamy od prawdy do wyobraźni,
Uciekamy drogami własnej fantazji.
Nie ma ostrych codziennych słów,
tam nie ma
żadnych pretensji, złych intencji.
Spójrz
Lazur niebo,
subtelny, rzeźki wiatr.
Zwiewa złe wspomnienia z minionych lat.
Nie ma,
Żadnych przeszkód, możemy śmiało iść.
Nad nami tęcza na powiekach, szczęścia łzy.
Prowadzimy się lekko, dłoń w dłoń.
I nie ma strachu, nie ma chaosu.
Przy mnie bądź.
Nasza baśń, fikcja, w którą uwierzyliśmy,
Oszukując zranione wspomnienia, rozległe blizny.
Karmione niezrozumieniem,
Pozostaje nam tylko żyć marzeniem.
``
|
|
|
|
Jak mam wstać i zebrać myśli?
dokąd teraz iść?
kto ma receptę na te samotne dni?
gdzie schować się
kiedy pustka głośno gra?
|
|
|
|
Zapomnieć się tak jak nigdy bez reszty
nie liczy sie nic - jesteśmy na tak.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
