 |
|
Nie można całkowicie zapomnieć. Człowiek świadomie nie powraca do
przykrych chwil, by okłamywać samego siebie, że nie pamięta. Kiedyś jednak,
gdy przychodzi moment, w którym musi pocieszyć bliźniego, mówi: "nie płacz,
zapomnisz, tak jak ja zapomniałem o.." , w ten sposób udowadnia, że nadal pamięta.
|
|
|
|
Mówisz, że przemilczałeś prawdę...
Mówisz, że tak było lepiej...
Mówisz, że nie chciałeś ranić...
Mówisz, że czasem lepiej powiedzieć to
co chce się usłyszeć...
Mówisz, że to nie kłamstwo,
że to jedynie pół prawdy...
Cholera! Zrozum, że każda prawda
lepsza od kłamstwa !
Kłamstwo bardziej boli, zabija...
Nie ma pół prawd...
Jest tylko prawda i kłamstwo...
|
|
|
|
Przeszło mnie dziwne poczucie zawodu.
Poczucie straty czegoś, czego jeszcze nigdy nie miałam,
czego jeszcze nie próbowałam świadomie zdobyć.
Nieprzyjemna obawa, że po raz kolejny pryska niezniszczalne
wyobrażenie o własnym szczęściu...
|
|
|
|
Czasami tak mam, że popadam z jednej skrajności w drugą.
Tylko cholera, naprawdę nie wiem - dlaczego żyję w pomiędzy.
Ani to czarne, ani białe.
Ni to horror, ni komedia.
Takie pośrodku zmierzające niewiadomo dokąd...
|
|
|
|
Wiesz...chciałabym doczekać dnia kiedy wstane, wyjdę na ulicę i spojrze na Ciebie.
Ale spojrze tak inaczej. Nie tak jak teraz. Spojrze normalnymi oczami a nie takimi które przykrywa miłosć.
Podniose do góry rzęsy i nie poleją się łzy rozpaczy. A serce nie będzie bić mocniej.
I ręcę będą mogły opanować drżenie.
Chciałabym spojrzeć nie jak zakochana dzieczyna ale jak zwykła Twoja koleżanka.
A jeszcze bardziej chciałabym doczekać takiego dnia kiedy zobaczę ją i ciebie i się uśmiechne.
Ale nie tak sztucznie, na pokaz. Ale prawdziwie. Prawdziwy usmiech, bez bólu.
Tak. Chciałabym doczekać takich czasów.
|
|
|
|
Może czeka mnie w życiu coś lepszego, piękniejszego, może za parę lat Ty będziesz tylko zamazanym wspomnieniem, może za jakiś czas się zdystansuję i zapomnę... może...
Ale jak na razie jesteś wciąż w moim życiu, w moich myślach i snach i nie umiem zapomnieć, na razie się zdystansowałam na tyle by w szarej codzienności nauczyć się dostrzegać odcienie czerni i bieli...
|
|
|
|
"To niemożliwe." - mówi rozum.
"To lekkomyślność" - mówi doświadczenie.
"To może zranić." - mówi duma.
"Spróbujmy.." - mówi marzenie.
|
|
|
|
"Po raz pierwszy od wielu miesięcy ktoś patrzył na nią nie jak na przedmiot,
nie jak na piękną kobietę, lecz w sposób nieuchwytny, jakby przenikał na wskroś jej duszę,
jej strach, jej kruchość, jej niezdolność do walki ze światem, nad którym pozornie dominowała,
choć tak naprawdę niczego o nim nie wiedziała."
|
|
|
|
"Jesteś niebem obserwującym chmury. A wydarzenia, ludzie, sytuacje, to obłoki, które po nim przepływają. Tylko przepływają. Dlatego nie próbuj ich zatrzymać, bo na pewno odpłyną wcześniej, czy później. Gdy przytrafia Ci się coś pięknego albo bolesnego, powinnaś(-ieneś) zrobić krok, odstąpić od siebie i popatrzeć z dystansu. Ludzie, których kochasz, to właśnie takie chmury. Są na Twoim niebie dłużej lub krócej, ale nigdy na zawsze."
|
|
|
|
- Co jest nie tak ?? - Teoretycznie nic, praktycznie wszystko.
|
|
|
|
Nic bardziej nie pozbawia wiary w drugą osobę niż zawieść się na niej kolejny raz.
|
|
|
|
Czy można pielęgnować coś co nie zakwitnie ??
|
|
|
|
Dodaj komentarz
