 |
|
` pomalowałam paznokcie na mój ulubiony, czerwony kolor, zapaliłam papierosa i wyruszyłam w miasto z dumą, że w moim życiu pojawił się w końcu ktoś inny.
|
|
|
|
` czasami jest tak ze siedzę cicho, gdy wszystko we mnie krzyczy. czasem nieufna by za chwile nie okazać się naiwną. czasem zbyt bardzo...chce. czasem nie potrafię przyznać się do błędu - bo tak łatwiej. czasem smutna, bez powodu. czasem wredna, mam wyrzuty sumienia. czasem mówię nie, chcąc powiedzieć tak. czasem nie pewna siebie. czasem zamknięta w sobie, a tak wiele chce powiedzieć. czasem nieposłuszna, wbrew własnej naturze. czasem zazdrosna, mimo woli. szukam wciąż siebie i wciąż się gubię. za mocno chcę kochać...
|
|
|
|
` niektóre wydarzenia sprawiają, że tracę wiarę w siebie. na czole pojawia się niedobór magnezu, policzki przestają być rumiane, najlepsza piosenka wieje kiczem. zamykam się wtedy najczęściej w łazience. odkręcam wodę i tępo patrzę w zalatujący chlorem wir. pralka przypomina trochę moją głowę. moje dwa tysiące durnych pomysłów, dwa tysiące chwil smutku, dwa tysiące banalnych gestów czułości, które tak dobrze pamiętam. siedząc i machając nogami marzę o końcu świata. o czymś, co sprawi, że tępy wir zamieni się w szczęście. w 19364692374 cm tego kurewskiego szczęścia...
|
|
|
|
` już wolę by mnie raniono, niż bym to ja musiała zadawać ciosy ostateczne i sprawiać by przeze mnie przestano wierzyć. bo gdy ktoś nas zrani wyjście z sytuacji jest łatwe. zapomnieć,
znienawidzić lub żyć, ze świadomością, że kiedyś będzie inaczej. a gdy to ty ranisz, zawsze będą towarzyszyć ci wyrzuty sumienia, a na korytarzu cholernie często będziesz spotykać te smutne oczy, natomiast w jego głosie bezradność.
|
|
|
|
` otwierać po raz kolejny ten sam rozdział w swoim życiu, popełniać po raz kolejny te same błędy, ponosić po raz kolejny te same konsekwencje. trzeba być nienormalnym, żeby to zrobić. trzeba być zakochanym, aby się na to zdecydować.
|
|
|
|
` czasami warto stanąć z boku, popatrzeć na to wszystko i zadać sobie pytanie: "jak wiele potrafię wycierpieć i jak długo potrafię czekać... ? " i wtedy przychodzi odpowiedź: " nie czekaj, nie ma to najmniejszego sensu, idź przez życie, a jeśli Bóg da, wasze drogi się połączą na nowo. tak jak nieprzewidywalne jest życie tak i nasze uczucia... "
|
|
|
|
` zbyt często słyszała, jak ludzie powtarzają, by nie tłumić uczuć,wyrażać emocje, uwolnić ból. ona sama uważała, że tłumienie uczuć ma wiele zalet. jeśli robi się to dostatecznie długo i dostatecznie głęboko,wkrótce przestaje się cokolwiek czuć.
|
|
|
|
` może kiedy zobaczysz ją w za dużym swetrze, z papierosem w dłoni, siedząca na parapecie
ze łzami w oczach, które już dawno zmyły makijaż,
może wtedy dotrze do Ciebie jak bardzo Cię kochała...
|
|
|
|
` pełno popiołu w popielniczce.
znów sama pali drogie papierosy.
sama ogląda swoje pomalowane na czerwono paznokcie.
parzy jedną kawę.
wyciera jeden kieliszek.
sama siebie kocha...
|
|
|
|
` zastanawiam się, dlaczego nie istnieje ustawowy limit cierpienia. dlaczego nie ma regulaminu, w którym stałoby czarno na białym, że można budzić się z płaczem, ale tylko przez miesiąc. że po
czterdziestu dwóch dobach człowiek przestaje odwracać się nagle na ulicy, przytrzymując ręką szalejące serce, pewien, że usłyszał
swoje imię z tamtych ust, jego ust.
|
|
|
|
` najgorszy moment w życiu to taki, kiedy myślisz, że nic gorszego Cię nie spotka,
a później nastaje taka chwila, kiedy nie masz siły płakać, potem nie masz już czym płakać,
a rozpacz jest nie do ogarnięcia.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
