 |
|
mam dla Ciebie mały prezent, znów mam Cię w sercu
|
|
 |
|
Ona nie ma końca, zrozumiesz to kiedy wzmocni ją rozłąka
Ona jest nieustająca, czasami zimna a czasami wrząca
Ja mówię Ci…
Ona jest jak promień słońca, który dociera i sprawia, że umierasz z gorąca
Czasami bywa niebezpieczna, tak jak granat u stóp, w którym zgubiła się zawleczka
Jest nieprzewidywalna, jak rozlana pod nogami substancja łatwopalna
Wybucha bez ostrzeżenia, poglądy zmienia, dzięki niej trwają pokolenia.
|
|
|
|
wielu z nich lata na disco - pieprzyć hip hop, ej walić to. nie będę tym się przejmował choć, zwariował świat który mnie wychował
|
|
|
|
nie pamiętam już, co mi wtedy grało w duszy
|
|
|
|
do zobaczenia chwilom, które były, teraz ich nie ma
|
|
|
|
świat niewinny, gdy wszyscy mieli uśmiech na twarzach
|
|
|
|
są we mnie sprzeczności których nie potrafię zmienić i nie zmienię
|
|
|
|
są rzeczy co bolą, co wolą raczej nie wychodzić na wierzch, tylko topić się na dnie
|
|
|
|
setki wspomnień, więc podpierać muszę głowę dłonią
|
|
|
|
masz kogoś obok, to niech nową drogę ci wskaże.
nie będziesz przecież żyć w nie swoim wymiarze. pamiętaj o tym, na razie
|
|
|
|
to te spojrzenie jak ta ziemia nadal trwają.
są fałszywe, no bo w końcu przemijają
|
|
 |
|
Paradoksalne, że przez te przyjemne wspomnienia cierpimy najbardziej. / jeebnietaa
|
|
|
|
Dodaj komentarz
