 |
|
my jak alkoholicy. więc chcę Cię dotknąć językiem i wypić. /?
|
|
|
|
wiesz zawsze mówiłam że nienawidzę ludzi. im jestem starsza tym coraz częściej stwierdzam że ich kocham i to aż za bardzo. tak wielu rzeczy nie powinnam im wybaczyć a jednak. to wina samotności. wybaczysz im wszystko by choć przez chwilę o niej zapomnieć. by choć przez poczuć się zauważonym i ważnym dla kogokolwiek. /whoami
|
|
|
|
z własnej woli oddałam kawałki siebie ludziom którzy na nie nie zasługiwali. zostały podeptane i już do niczego się nie nadają. tak cenne a tak nieposzanowane. zostawione w przestrzeni przemieniają się w złość i zawód. bo mieli być a zahaczyli o mnie i odeszli jakby nic się nie stało. mam wadę. nigdy nie zapominam i nigdy nie wybaczam. mimo upływu lat zgliszcza tych znajomości wciąż płoną żywym ogniem. /whoami
|
|
|
|
bo coś nad nami wisi tak jak nekrolog w kaplicy. /net
|
|
|
|
stoję i się duszę. powietrze stało się tak gęste że nie mogę oddychać. czuje się jakbym stała w ciasnym pomieszczeniu choć przecież przestrzeni dookoła mnie nie brakuje. za dużo wisi w powietrzu. coś co się nie dokonało i straciło szansę na zaistnienie, setki niewypowiedzianych słów i niewyjaśnionych sytuacji, tyle spojrzeń głębszych niż ocean. wszystko minęło. pozostał dyskomfort istnienia jednocześnie ale nigdy nie złączeni. niczym odpychające się magnesy jedno bez drugiego jest tylko kawałkiem metalu. /whoami
|
|
|
|
a więc stało się. zawiódł ktoś kto miał być kołem ratunkowym. tonę w sobie. /whoami
|
|
|
|
przeskakujemy z jednej perspektywy na drugą. musimy się przystosować do poziomu większości bo nas zgniota. ale my wiemy. wiemy to o czym oni nigdy by nie pomyśleli. są mrówkami. nauczono ich przydzielonych zadań. ale mrówka nie zdaje sobie sprawy że jest coś innego, że ludzie nie są bogami, że każdy z nas mierzy się z różnymi rzeczywistościami. /whoami
|
|
|
|
trzymam się kurczowo tych myśli jak tratwy. trzymają mnie bym nie utonęła, są nadzieja choć złudną. bo przecież wciąż się kochamy tak? na dobre. i na złe? i dopóki śmierć nas nie rozłączy? /whoami
|
|
|
|
już zawsze będę uciekać przed własnym życiem? po drodze do tego marzenia za dużo się zmieniło. za dużo łez wylałam. im bliżej jest spełnienia tym bardziej myślę że to nie moja bajka. /whoami
|
|
|
|
brak mi siebie w sobie. /whoami
|
|
|
|
"Dzisiaj znamy się gorzej, bowiem musieliśmy dojrzeć I mijamy się na dworze często unikając spojrzeń I myślę o niej ciągle, choć byliśmy niepoważni I brak mi jej najmocniej, lecz to wymysł wyobraźni jest"/Huczuhucz
|
|
|
|
czemu jestem smutna pytasz? może dlatego że mam za duże serce, za dużo się w nim mieści. może dlatego że czuje się jak samotna wyspa na środku oceanu. może dlatego że zawsze mam nadzieję że znajdę ludzi mi podobnych, o wielkim sercu, o podobnych zainteresowaniach. może dlatego że zbyt wiele oczekuje, za bardzo się przywiązuje. może dlatego że wiele relacji w moim życiu skończyło się w pół słowa tuż po tym jak poczułam się w nich dobrze. może dlatego że każdy o mnie zahacza, odrywa sobie kawałek i idzie dalej ale beze mnie. może dlatego że brak w moim życiu odpowiedzi. jest tylko oczekiwanie. ale no cóż. jestem smutna? wydaje ci się. wszystko jest okej. /whoami
|
|
|
|
Dodaj komentarz
