 |
|
cieszę się, że wreszcie mogę żyć jak chcę, zająć się pasjami i nacieszyć wolnością. / tonatyle
|
|
|
|
czytając o kolejnych rozwodach, rozstaniach, separacjach wielu par, które wydawały się być idealne - niedowierzałam. teraz zaczynam rozumieć. uczucia nie trwają wiecznie, wygasają, kończą się, nuda i kłótnie przyćmiewaja miłość. to przykre, zwłaszcza dla osoby, która wierzyła w trwałość uczuć lub była wierna. ale co zrobić, takie życie. / tonatyle
|
|
|
|
więcej kłótni niż zgody, więcej smutku niż radości - chyba coś jest nie tak w przypadku tej miłości. / tonatyle
|
|
|
|
jeszcze do niedawna uważałam, że każda kłótnia jest z mojej winy. teraz mogę śmiało powiedzieć, że niepotrzebnie się obwiniałam. / tonatyle
|
|
|
|
nawet jeśli coś w życiu nie pójdzie po Twojej myśli, smucisz się, że piękne plany zniknęły razem z czasem - nie smuć się. widocznie tak miało być, tak miało się stać. / tonatyle
|
|
|
|
nie zależy mi. jest innym człowiekiem, nie stara się jak dawniej. nawet jeśli ja bardzo staram
się opanować nerwy, on i tak prowokuje wszystko na nowo, w ogóle nie widząc w tym swojej
winy. mam dosyć takiego traktowania, wiecznego poczucia winy i smutku, tylko dlatego, że
jemu coś nie odpowiada. / tonatyle
|
|
 |
|
`Co byś czuł, gdybyś wiedział, że osoba, na która teraz patrzysz za chwile odejdzie na zawsze ? Że każdy jej gest jest ostatnim ? Że ostatni raz widzisz jej uśmiech, że ostatni raz patrzysz w jej oczy i widzisz w nich te cudowe iskierki, które zawsze dawały nadziei. Że ostatni raz możesz się do niej przytulić i usłyszeć bicie jej serca. Co byś zrobił?
|
|
|
|
kiedy byłam małą dziewczynką, czułam się jak księżniczka. mój dom był moim zamkiem, rodzice najlepszymi przyjaciółmi, dalsza rodzina ważną częścią życia. teraz, kiedy dorosłam, nie ma już nic. dom stał się próżnią, w której żyję z przymusu, braku wyboru. nie jestem dłużej małą księżniczką, czuję się smutnym wyrzutkiem. z dalszą rodziną nie mam kontaktu, a przyjaciele - większość odeszła. znaleźli sobie nowych przyjaciół, znajomych. pozostali przy mnie najwytrwalsi, prawdziwi. i jedynie oni nadają sens mojemu życiu. / tonatyle
|
|
|
|
życia nie da się brać na trzeźwo, gdy wszystko dookoła jest takie dobijające. / tonatyle
|
|
|
|
trzymał kurczowo moją rękę. cieszył się każdą wspólnie spędzoną chwilą, szeptał komplementy we włosy, całował moje czoło w geście troski, czuł się spokojny i szczęśliwy będąc u mojego boku. czas jak zwykle zrobił swoje. stworzył z niego nieczułego i wiecznie marudzącego człowieka. / tonatyle
|
|
|
|
każdy chciałby czasem usiąść, odpłynąć, pomarzyć o tym, czego potrzebuje jego serce. niestety, zazwyczaj nawet samo siedzenie pozostaje nierealnym marzeniem. / tonatyle
|
|
|
|
człowiek jest próżną istotą. widzi tylko czyjeś wady, nie dostrzegając swoich. żąda zmian od innych, pozostając takim samym, niezmiennym. wymaga od innych rzeczy, których sam nigdy nie wykazuje. / tonatyle
|
|
|
|
Dodaj komentarz
