 |
|
Są takie wydarzenia, które – przeżyte wspólnie – muszą się zakończyć przyjaźnią.
|
|
|
|
No to jak, będzie ta herbatka?
|
|
|
|
Niech szanownemu panu nie będzie przykro, bo dzisiaj nic nie może zepsuć mi humoru!
|
|
|
|
Nigdy nie jest za późno wykrzyczeć do życia, że ciągle widać mnie!
|
|
|
|
Lepiej mnie zabij, wyrzuć z pamięci; lepiej odejdź, pozwól mi odejść; lepiej zapomnij, pozwól zapomnieć. Lepiej daj mi następna szansę.
|
|
|
|
I nagle skończy się to wszystko, w co wierzysz, co kochasz zasypie śnieg.
|
|
|
|
A może by tak poddać duszę chemicznym środkom, a do mózgu podpiąć prąd?
|
|
|
|
Betonowe lasy mokną, wiatr wieje w okno, siedzę w oknie i wdycham samotność
|
|
|
|
niepokorna, roześmiana, pójść nie chciała i za Pana. Ten obwiesił się na drzewie, Bóg go teraz nie chce w niebie...
|
|
|
|
Zadumała się dziewczyna nad swoją urodą. Co tu robić Panie Boże, żeby zostać młodą?
|
|
|
|
Nigdy nie byłem i nie będę z wami. Nigdy nie będziemy kolegami.
|
|
|
|
Nagle mój adres znasz... Zaznacz moje nazwisko, zrobię dla Ciebie wszystko, daruję cały świat...
|
|
|
|
Dodaj komentarz
