 |
|
"Była smukła, o przejrzystej skórze jak z najdelikatniejszej porcelany, blada, nieszczęsna, krucha. Miała wydatne kości policzkowe, pełne wargi, drobne, dziecinne rysy. Jej włosy, jak się domyślałem, po wyschnięciu będą rude. Tak naprawdę jednak nie temu zawdzięczała swoją urodę. Jej piękno było olśniewające, płomienne, aroganckie; to było piękno kogoś, kto patrzy na brzydotę po to tylko, by stać się jeszcze piękniejszym. Była jedną z tych kobiet, wiedziałem to już wtedy, którym najbardziej do twarzy w łachmanach; może to samo pomyślał legendarny król Kofetua, kiedy po raz pierwszy zobaczył młodą żebraczkę. A potem otworzyła oczy, ciemnoszare, prawie lawendowe; z początku puste, po chwili wpiły się w moją twarz z dzikością, która rozdarła mi serce."
|
|
|
|
Rodzę się na nowo. Umieram, wstaję. Większość nie uwierzy, dopóki nie zobaczy efektów. Moje prawidłowe działania są dla Ciebie jak ręka w żebrze. Uwierz.
|
|
|
|
Pierwszy raz od ponad miesiąca odezwał się do mnie na gadu, nagle zapytał co bym chciała dostać pod choinkę, w żartach napisałam, że JEGO! - "ta kurwa, a może jeszcze frytki do tego?" moja mina po przeczytaniu tej odpowiedzi była bezcenna.
|
|
|
|
I płynie potok, strumień błękitny, łez pastelowych. I sto, dwieście; tak wiele myśli. Tak wiele planów, i mnóstwo uśmiechów niespełnionych, bo jeszcze nie czas, ale czas nadejdzie, i wtedy ptaki wzlecą wysoko, chmury ułożą się na kształt serc, a zmarznięte ręce znajdą do siebie drogę, i splotą w nierozerwalnym uścisku, naelektryzowanym radością. Pójdziemy tam gdzie jeszcze nikt nie był, bo szczęścia szukają w papierach, zmartwienia zamiatają pod dywan, miłość kryją na końcach języków. Bywają radośni, ale przez moment, a My, przecież.. przecież My to nieskończoność.
|
|
|
|
Za każdy dzień kiedy wiem, kiedy czuję, Za każdy sen, kiedy myślę, że lunatykuję, Za każdą chwilę Twą, którą kieruję, Bo Ty dajesz mi do tego właśnie tą moc. Teraz dziękuję. ;*
|
|
|
|
Zakochana para, której nikt nie widział więcej Został tylko napis "love forever" pod ich zdjęciem..
|
|
|
|
Ona znów udawała, że ma go głęboko w nosie. Jak najdalej odsuwała od siebie myśl, że tak bardzo pragnęła z nim być. Nigdy nie potrafiła przyznać się do błędu. Do tego, że taki drań mógł zawładnąć całym jej światem.
|
|
|
|
Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie.
|
|
|
|
[Część 1] Zobacz, przychodzi do ciebie ten facet, twój kumpel, znacie się od dawna. Mówi, że cię kocha, wielką miłością i on naprawdę uważa, że ty nie musisz go kochać, bo jego miłości wystarczy na was dwoje. Że jego uczucie rozbudzi twoje. Myślisz - nie, jak to możliwe, że ostatnia osoba na świecie po której się spodziewałaś takiego wyznania stoi przed tobą i wyznaje. Uśmiechasz się i w delikatny, subtelny sposób niszczysz jego nadzieje. Mówisz, że bardzo go lubisz, ale to nie ma przyszłości. Może nawet go przytulasz. I co, facet wychodzi! Właśnie roztrzaskałaś jego serce, co z tego, że próbowałaś zrobić to łagodnie. Walczył ze sobą, żeby ci to powiedzieć całe miesiące. Ty czujesz się tylko trochę nieswojo, może ci być nawet smutno bo musiałaś odprawić faceta. Ale świat ci się nie rozpadł. Najlepsze jednak przed nami!
|
|
|
|
[Część 2] Siadasz wieczorem, jak co dzień, na łóżku i płaczesz w poduszkę za tym jednym jedynym, który jest gdzieś tam. Widujesz go codziennie albo co kilka miesięcy. Jesteście bliskimi przyjaciółmi albo po prostu znajomymi, ale po prostu wiesz, że gdyby dał ci możliwość potrafiłabyś go uszczęśliwić na całe życie, bo przecież twoje uczucie do niego jest tak silne, że na pewno rozbudzi jego. Naprawdę tak, kurwa, uważasz! Jest jedyny, niepowtarzalny, cudowny i gdybyś tylko miała odwagę, gdyby tylko cię wysłuchał, powiedziałabyś mu, że go kochasz a on by na pewno powiedział "ja ciebie też!". Wiesz co to jest?
- ...
- Paradoks, kurwa. Czeski film podsypany prawem Murphy'ego. Nazywają to życiem.
|
|
|
|
i znowu kolejny trening - znowu ledwie przyjdę ze szkoły, biorę torbę , wodę niegazowaną i jak głupia zapierdalam przed siebie, podczas gdy na moją głowę lecą te nieszczęsne kropelki z nieba. znowu kilka godzin męczenia się i powrót do domu po ciemku. a ja najzwyczajniej w świecie chciałabym wziąść tą torbę, spakować do niej kilka lechów , pare gram trawy i wypierdolić jak najdalej stąd - odpocząć od wszystkiego
|
|
|
|
kiedy mija w Tobie etap dziecka ? gdy deszcz nie kojarzy Ci się już z dobrą zabawą w
kałużach, tylko z mokrymi włosami i przemoczonymi butami. gdy boiska nie służą już do
zabawy w berka i grania w piłkę , tylko do picia na trybunach. gdy płacz nie jest skutkiem
rozbitego kolana, tylko złamanego serca. gdy wszystko jest tak cholernie trudne i
niezrozumiałe
|
|
|
|
Pokaż komentarze (1)
