|
- spróbuj o nim zapomnieć, dobrze? to Cię wykańcza, córeczko. - powiedziała patrząc troskliwie na swoją córkę. - spróbuję mamo, nie mam wyjścia. - odpowiedziała. matka współczuła jej, łapiąc na chwilę jej rękę, po czym wyszła, zamykając za sobą drzwi. wtedy dziewczyna rozpłakała się, poddała się smutkowi i tęsknocie. wiedziała, że kłamie rodzicielkę, zdawała sobie sprawę, że przez bardzo długi czas będzie się zmagała z tym uczuciem. przerażała ją wizja świata, w którym go nie było. przypomniała sobie jego obietnice, nazwała je kłamstwami. otarła łzy i przywołała w myślach wspólne wspomnienia. poddała się wyobraźni, widziała jak do niej wraca, przeprasza ją. zabolało, gdy otworzyła oczy i dostrzegła rzeczywistość. spojrzała w czarne niebo za oknem. męcząca noc jak zwykle przywołała zbyt wiele marzeń. / tonatyle
|
Dodaj komentarz
