|
'To nieprawda, że w miarę czekania przestaje się już czekać.
Czeka się bardziej, czeka się mocniej, tęsknota wżera się w każdą jedną komórkę ciała.
Z czasem jednak wspomnienia bledną, a emocje,
które kiedyś spływały niepohamowanie jak wodospad teraz uspakajają się,
dryfują delikatnie, tkliwie, smutno.
Ale czekanie nie ustaje, przybiera na sile, wchodzi w krew, tętni nieustannie.
Budzisz się by czekać, oddychasz czekając, śnisz czekając.
Wszystko w Tobie czeka.'
Charlotte ( Nieszyn - Jasińska ), z pamiętnika
|
Dodaj komentarz
