 |
|
Twój uśmiech jest lekarstwem gdy wokół wszystko zdycha.
|
|
|
|
Bo dopiero dojrzałość równa się dorosłość.
|
|
|
|
Wkurza mnie to, że jesteś dla wszystkich kiedy ja potrzebuję Cie tylko dla siebie.
|
|
|
|
zmęczona wróciłam ze szkoły, zadzwoniłeś Ty, opowiedziałam ciężki dla mnie dzień, po czym powiedziałeś, że postarasz mi się to jakoś wynagrodzić. ze zmęczenia zasnęłam, śniłam nawet nie pamiętam o czym. kilka minut przed osiemnastą się przebudziłam, zerknęłam na zegarek żeby sprawdzić, która godzina. czekał na mnie bardzo miły sms mówiący o uczuciach, na koniec było napisane że masz dla mnie niespodziankę. zaciekawiona zastanawiałam się co to mogło być, wstałam poszłam do kuchni w celu zrobienia sobie gorącej czekolady. zapaliłam światło przy stole siedziałeś Ty. wysoki blondynek uśmiechający się do mnie. widziałam jaką przyjemność sprawił Ci mój uśmiech i moje zaskoczenie. tak bardzo cieszyłeś się, że sprawiłeś mi przyjemność. mimo tego, że mogliśmy poświęcić sobie tylko lekko ponad 20 minut ze względu na to, że ponad godzinkę czekałeś na mnie i nie pozwalałeś mojej mamie żeby mnie obudziła, to mimo wszystko dziękuję Tobie za ten cudowną końcówkę dnia, która poprawiła mi humor.
|
|
|
|
Kłopot polega na tym że po zamknięciu oczu nie da się zamknąć myśli.
|
|
|
|
i nadeszła chwila, gdzie w ciągu dnia nie ma ani jednej godziny, w której o Tobie nie myślę, ale powiem szczerze, że nie ubolewam nad tym faktem. nie moja wina, że zajmujesz tyle miejsca w mojej głowie, że oprócz Ciebie nie ma nikogo innego.
|
|
|
|
Twój głos i dotyk działają na mnie kojąco, doprowadzają mnie do stanu w którym czuję całkowity spokój.
|
|
|
|
(cz. 3) Nie umiałam wytrzymać dnia nie pisząc z Tobą. Tak jest do dziś, jesteśmy razem. I nadal nie umiemy żyć bez Ciebie, jesteś moim uzależnieniem na które nie ma lekarstwa. Był okres kiedy chodziliśmy co tydzień nad wodę na naszą ławeczkę, było zimno, mróz, śnieg, deszcz a my byliśmy w stanie wytrzymać wszystko i nie czuliśmy tego. Trzymaliśmy się za ręce pod pretekstem, że tylko żeby było cieplej. Takie błahostki sprawiły, że się w sobie zakochaliśmy i jesteśmy najszczęśliwszą parą pod słońcem. Zobaczyłam tak wspaniały filmik który był tylko streszczeniem tych wspaniałych dni. I choć to brzmi jak opowiadanie z książki, tak wydarzyło się naprawdę.
|
|
|
|
(cz. 2) Podekscytowana szłam na kolejną siatkę znowu byłeś przywitałeś się, a ja w dalszym ciągu nie widziałam kim jesteś. Wróciłam do domu, wykąpałam się i poszłam spać. Pamiętam, że tej nocy śniłeś mi się bardzo dobrze, że byliśmy razem czy coś w tym stylu. Obudziłam się i stwierdziłam, że to nie może być możliwe. Nie znamy się i pewnie nigdy się nie poznamy. A poza tym przecież sny się nie spełniają. Napisałeś do mnie następnego dnia, na początku pomyliłam Ciebie z Twoim przyjacielem, w głębi duszy ucieszyłam się że to jednak Ty. Pisałeś do mnie i opowiadałeś mi wszystko co wiesz na mój temat. Od tamtej pory zaczęliśmy rozmawiać codziennie prawie bez przerwy. Całe wakacje spędziliśmy na rozmawianiu przez skype i gg. Rozmawialiśmy do białego rana mimo że następnego dnia mieliśmy dużo obowiązków. Mimo wszystko nie potrafiliśmy przerwać, wciągnęliśmy się w to jak w jakiś nawyk.
|
|
|
|
(cz. 1) Po ciężkim dniu spędzonym w szkole wróciłam do domu, zjadłam obiad jak zawsze i udałam się na krótki odpoczynek. Położyłam się na łóżku, na poduszce która była nasiąknieta Twoimi perfumami. Zamknęłam na chwilę oczy i zobaczyłam szybki filmik, który wyglądał jakby przewijany wstecz. Zobaczyłam w nim Ciebie. Ciebie z dnia 2 lipca, chłopaka który wydawał mi się nieosiągalny. Wysoki blondyn świetnie grający w siatkę, tak bardzo chciałam mieć z Tobą jakiś kontakt, jednak nie byłam na tyle odważna żeby zamienić z Tobą kilka słów. Jak przyjechałam rzuciłeś w moim kierunku słowo cześć, kompletnie mnie nie znając. Zdziwiłam się, przez całą grę zastanawiałam się skąd znasz moje imię i co tutaj robisz. Zwykle jak przychodziłam nikogo nie było. Widziałam jak się uśmiechałeś do mnie jak spoglądałeś co chwilę. Byłam zawstydzona i nie odwzajemniałam tego. Po graniu zadowolona wróciłam do domu, zastanawiałam się jak masz na imię, nie byłam na tyle odważna żeby zapytać taty cóż to za blondyn.
|
|
 |
|
W naturze mamy te kłótnie o swoje, to trzaskanie drzwiami i w nerwach wypowiadanie zbyt wielu słów. Jesteśmy tylko ludźmi. Jak wszyscy w poruszeniu krzyczymy, że czegoś nienawidzimy, zdzierając przy tym prawie całkowicie gardło. Są momenty w których mamy ochotę się pozabijać, zapomnieć, zamknąć jakiś rozdział i zacząć od nowa. Chcemy odejść. Choć każdy jest dobrym aktorem w swoim życiu, każdy z nas ma serce, niektóre są idealnie gładkie, a niektóre lekko poszarpane, lecz pamiętaj, ma je każdy. Dlatego pomimo, że są chwile w których wszystko traci na znaczeniu, ludzie się kochają i to każe im powrócić. / Endoftime.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
