 |
|
Wiesz, że co noc płaczę. Widzisz spuchnięte powieki. Spierzchnięte wargi. To nic, że pocięłam sobie ręce. To nic, że sobie nie radzę. Straciłam Cię. Już nic się nie liczy, wiesz?
|
|
|
|
' Nie mogę w oczy Ci patrzeć Byś Ty nie mógł w moich zobaczyć Że zależy mi na Tobie bardziej niż chciałam O wiele bardziej niż planowałam..
|
|
|
|
-z rozmazanym tuszem , czerwonymi oczami , drżącymi wargami krzyczała , że życie jest piękne.
|
|
|
|
- Wiesz jak rozpoznać nieszczęśliwie zakochaną? Na telefonie ma ustawiony na niego inny dzwonek - innych nie musi odbierać, - za godzinę - w przypływ furii - usuwa jego numer, każde zdjęcie i wrzeszczy nieznośnym szeptem, że ma go w dupie. Jego i całą tą zasraną miłość. Potem wszystko wpisuje od nowa, przecież zna te numery na pamięć, a zdjęcia są w koszu - łatwo je przywrócić. Nie ma na nic ochoty. Jest bezwładna, on odbiera każdy element jej tożsamości. Staje się zwykłą szarą myszką, chociaż przy ludziach tak doskonale udaje. Wiesz o kim mówię, kochanie? - Mówisz o mnie.
|
|
|
|
Dlaczego ta dziewczyna zawsze ubiera się na czarno? Ma żałobę. Odeszły trzy najdroższe jej osoby. To przykre... A kto umarł? Jej Wiara w ludzi Radość w sercu i Optymizm w duszy.
|
|
|
|
- Dlaczego płaczesz? - Nie płacze! - A te łzy które Ci z oczu płyną? - To nie są moje łzy. - A czyje? - Przyłóż dłoń do piersi mojej, czujesz? - Dlaczego Ci tak serce kołacze? - To właśnie ono płacze...
|
|
|
|
- Przykro mi, że tak wyszło... - Tak wiem, nie twoja wina. - I ze sztucznym uśmiechem odeszła, by w samotności móc w końcu uronic łzę...
|
|
|
|
Dlaczego? Mój i twój świat się zderzył.. Najgorsze, że na te pytania są odpowiedzi.. Te dni się skończyły a koniec jest końcem.. Życie życiem jaka róża takie kolce .
|
|
|
|
Kochała go... Kochała go od dawna...Ponad życie! Wszystko co robiła, robiła z myślą o nim! Zawsze nosiła z sobą mały portfelik, a w nim widniało jego malutkie zdjęcie, które zrobiła po kryjomu podczas wakacji. Płakała przez niego, cierpiała jak nikt...Płakała z cierpienia, że serce bolało... Zawsze marzyła, że kiedyś obudzi się rano, a on będzie tuż obok niej...Wierzyła w te marzenia... Pewnego dnia siedziała zupełnie sama, niezmiernie zamyślona, płakała...Podszedł on, przytulił ją, powiedział: "Nie płacz więcej". Od tej pory byli razem. Do czasu...Po krótkim czasie znudziła mu się i ją zostawił, lecz fakt, iż nie mógł znaleźć innej dziewczyny pogrążał go. Prosił, by wróciła. Ona wierzyła, że on ją naprawdę kocha, że czuje to samo...Zgodziła się natychmiast, lecz ten chłopak zrobił to samo, co za pierwszym razem - znudził się i zostawił... Stanęła na parapecie, skoczyła w dół. Spadając słyszała w swoim mieszkaniu dzwoniący telefon. To dzwonił on, powiedzieć jej, że już wie, że kocha ją
|
|
|
|
Tak długo można kogoś szukać,
a tak szybko stracić...
Tak łatwo jest błędy popełniać,
a tak trudno naprawić...
Stracona wiara w lepsze jutro,
kiedy sumienie nie daje zasnąć,
nagle to, w co wierzyłeś,
może pewnego dnia zgasnąć...
|
|
|
|
Bałam się tęsknić. Tęsknota oznaczałaby że pogodziłam się z Tym że już nigdy nie będziemy razem..
|
|
|
|
A co jeśli powiem Ci, że bez Ciebie nie wyobrażam sobie ani jednego dnia.?
|
|
|
|
Dodaj komentarz
