 |
|
Rozpierdala mnie fakt , że przecież mogliśmy .
|
|
 |
|
najszczersze rzeczy wypowiada się w żartach
|
|
 |
|
'już nie będzie drugiego,wiesz o czym mówię,takiego jak Ty,rozumiesz?
|
|
 |
|
Wszyscy ciągle znikają. Niektóre rzeczy nagle przestają istnieć, jakby zostały odcięte. Inne powoli rozpływają się jak mgła. I zostaje tylko pustynia.
|
|
 |
|
I już nie wiesz, czy chcesz go widzieć, czy o nim zapomnieć.
|
|
 |
|
“ Zawsze jest coś, czego nie powinno być. ”
— Ernest Hemingway.
|
|
 |
|
Nigdy (...) nie zapomnę, tego bólu i tej prawdy, tak sobie mówiłam. Nigdy. -
Wtedy nie wiedziałam, że wszystko się zapomina. Pewnego dnia.
|
|
 |
|
I pushed you away, although I wished you could stay.
So many words left unsaid but I'm all out of breath.. / Of Monsters And Men - Sinking man
|
|
 |
|
And sometimes I find myself standing in the stairs
with eyes so blank and unsure,
realizing this is not where I want to be
and not where I want to go.. / Of Monsters And Men - Phantom
|
|
 |
|
Tak mocno byłem pewny, czekałem kiedy powiesz mi.
Że jesteś dla mnie, jesteś ze mną, że ja i Ty,
To coś, co jest na pewno, że jest naprawdę
Że to co było między nami wciąż jest i wciąż jest ważne.
|
|
 |
|
Cz. I
- Nie – chociaż wewnątrz mnie pączkuje inne słowo, musuje jak świeża woda tryskająca z ziemi. Tak, tak, tak.
- Dlaczego? – szepcze delikatnie Alex. Jego ręce znajdują moją twarz, koniuszkami palców muska moje, czoło, uszy, policzki. Każdy jego dotyk wywołuje ogień. Całe moje ciało płonie, w tej chwili oboje jesteśmy dwoma punktami tego samego jasnego płomienia. – Czego się boisz?
- Zrozum to. Po prostu chcę być szczęśliwa – udaje mi się z trudem wyszeptać. Mój umysł jest spowity mgłą, nie istnieje nic, tylko jego palce ślizgające się po mojej skórze, po włosach. – Chcę być normalna, jak wszyscy.
|
|
|
|