 |
|
Nie powinnam składać tych słów rymując w rytmie po to, byś wiedział, że to jest rap.
|
|
|
|
Chodzę po torach kolejowych, staram się odzyskać ducha, którego kiedyś utraciłam, jednak wracam do tego samego gówna, do tej samej fabryki, w tych samych spodniach.
|
|
|
|
To niewiarygodne, jak można czuć się szczęśliwą przez tyle lat, mimo tylu kłótni, tylu upierdliwości i tak naprawdę, kurwa, nie wiedzieć, czy to miłość czy nie.
|
|
|
|
Nie boję się postawić na swoim. Niech wszyscy wezmą mnie za rękę. Przejdziemy tą drogę przez burzę razem. I nie ważne czy pogoda będzie ciepła czy zimna, po prostu wiedz o tym że nie jesteś sam. Jeżeli przeszedłeś tą samą drogę, wiem co czujesz...
|
|
|
|
Rozbij klepsydrę, chwyć piasek, weź jego ręce i je szarpnij, obróć się dookoła, by zamrozić czas.
|
|
|
|
Nie ma ucieczki, nie ma miejsca by się ukryć. Krzyczysz: Niech ktoś mnie uratuje! Ale nikt nie zwraca na to uwagi. Do widzenia...
|
|
|
|
To szalone, wróciliśmy znowu do tego samego rozdziału...
|
|
|
|
Powinieneś przejść tysiąc mil w moich butach, zobaczyć jak to jest być mną, będę Tobą, wymieńmy buty...
|
|
|
|
Ćpam, dopóki dzieci nie wrócą ze szkoły, luzik!
|
|
|
|
Moglibyśmy wsiąść do samochodów i jechać sobie naprzeciw, sprawdzić, które z nas skręci pierwsze.
|
|
|
|
Zaczynam myśleć że tracę swoje poczucie humoru. Wszystko jest tak napięte i przygnębiające. Prawie czuję, że muszę sprawdzać temperaturę w pokoju, jak tylko do niego wejdę, to jak te wszystkie oczy wpatrzone we mnie...
|
|
|
|
Raz próbowałam się zabić i zrobię to jeszcze raz. Dlatego pisze piosenki, w których na końcu umieram, bo mam to gdzieś, jak gdyby mój środkowy palec był wyprostowany, a ja wywijałabym nim przed wszystkimi i krzyczała: Ja pierdolę!
|
|
|
|
Dodaj komentarz
