 |
|
W tym wszystkim zapomnieliśmy o sobie.
|
|
 |
|
Jednego możesz być pewien, zapamiętam Cię na zawszeee. *__*
|
|
|
|
Pewnych rzeczy nie da się wytłumaczyć, trzeba je przeżyć, poczuć. Nie da się ich opowiedzieć. < 3
|
|
|
|
Żyj jak chcesz, nie przejmuj się, nawet jeśli każdy mówi Ci,że źle robisz, nawet jeśli sam wiesz,że możesz tego żałować, to Twoje życie, Twoje uczucia, od Ciebie zależy wszystko. Później jedyną osobą do jakiej możesz mieć pretensje będziesz Ty.
|
|
|
|
Dziwisz się,że nie potrafię zaufać, że nie chce sobie wszystkiego poukładać.? A Ty umiałbyś ot tak zapomnieć, i zacząć żyć jak gdyby nigdy nic się nie stało. Umiałbyś zaufać , gdybyś w głowie stale miał te wspomnienia, te słowa,które były kłamstwem, jakąś cholerną grę. Jeśli ktoś Cię oszukał,zabawił się, manipulował Twoimi uczuciami, to już zawsze będziesz bał się zaufać. A wszystko dokładnie zapamiętasz. Na zawsze, będzie to Twoje najgorsze wspomnienie.
|
|
|
|
Cyba jeszcze nie potrafię, fakt zrozumiałam już wiele rzeczy, umiem już racjonalnie o tym wszystkim myśleć. Ale co z tego.? No właśnie nic, skoro nadal jesteś jedyną osobą na którą czekam, o której tyle myślę. Wszystkie piosenki, miejsca, to wspomnienia o Tobie.
|
|
 |
|
- co być zrobiła gdybym miał zmasakrowane pół twarzy, rzuciałabyś mnie? – zapytał jeszcze rozbawionym tonem. – to tak jakbym ja wpadła pod samochód i straciła nogę – zaczęłam poważnie. – byłbyś ze mną? – przez jego oczy nie przemknął nawet cień wątpliwości. – jasne,że tak. Nie mógłbym być takim chujem. – odpowiedział łagodnie. – własnie tak! Kurwa, nie mógłbyś być chujem,więc byłbyś ze mną. Nawet jeśli na początku byłoby to naturalne, to później zaczęłoby być obowiązkiem, nieprzyjemnym obowiązkiem. – spoglądał na mnie zaszokowany. Po chwili odezwał się słabym głosem – wiesz co właśnie sobie uświadomiłem? Że ja jestem taką osobą bez nogi, w przenośni oczywiście, jestem emocjonalnie bez nogi, jestem ciężarem, który Ty musisz znosić, i może teraz wydaję Ci się to naturalne,ale z czasem odczujesz zmęczenie… - zakończył pewniejszym siebie głosem. chciałabym żeby nie miał racji,ale to tak bardzo realne, tak bliskie, takie kurwa na wyciągnięcie ręki / nerv
|
|
|
|
1 - zostaw mnie, kurwa, odejdź! rozumiesz? Nie możemy być razem, ja nie mogę być z Tobą, nie mogę Cię niszczyć! – wrzeszczał zupełnie roztrzęsiony siedząc na parapecie. – wyobrażasz sobie,że miałoby mnie nie być? – zapytałam zupełnie stonowanym głosem. Nie odpowiedział, ale w Jego oczach dostrzegłam przeszywający ból.
|
|
|
|
2 – Więc wyobraź sobie. – kontynuowałam – wyobraź sobie,że już nie zrobisz mi herbaty i,że nie będę już marudziła,że najpierw zalewa się wrzątkiem a dopiero później dodaje cytrynę, wyobraź sobie,że nie będziemy już chodzić na strych po to,żeby zapalić blanta na pół, wyobraź sobie,że już nie odprowadzisz mnie do domu,że nie spóźnie się przez Ciebie,że nie będziesz już o trzeciej nad ranem odbierał moich telefonów, tylko po to żeby usłyszeć co mi się przyśniło, wyobraź sobie wieczory bez mojego śmiechu i ranki bez naszego wkurwienia. Po prostu wyobraź sobie,że nie ma nas,że mijasz mnie na ulicy i rzucasz obojętne ‘siema’ i wcale nie możesz pocałować mnie w czoło jak zawsze, po prostu nie możesz, przechodzisz tylko czując ciężar wspomnień. – zakończyłam łamiącym się głosem. Nie odzywał się, łzy spływały mu po policzkach a pięści miał kurczowo zaciśnięte. – kocham Cię – powiedział przyciągając mnie do siebie i tuląc.. / nerv
|
|
|
|
Bardzo boję się Ciebie chcieć. Strach oznacza, że mam coś do stracenia. Nie chcę Cię stracić.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
