 |
|
#Od duszy strony
Jestem człowiekiem o paradoksalnym sposobie bycia na pograniczu z bliżej nieokreśloną, a być może po prostu jeszcze nie znaną chorobą psychiczną. Jednego dnia płonie we mnie wszystko ze szczęścia i krzyczę, że życie jest piękne , następnego zastanawiam się co dalej i czy to wszysko w ogóle ma jakiś sens, czy to mnie gdzieś zaprowadzi. Innego dnia stwierdzam, że nie mogę tak bardzo skupiać się na przyszłości i rozmyślaniu „co potem” bo teraźniejszość ucieknie mi sprzed nosa, więc żyję pełnią życia korzystając tylko z teraz a pare dni później głowa mi pęka z braku planu i stabilizacji dnia. Jak ktokolwiek mógłby ze mną wytrzymać, kiedy ja sama ze sobą nie mogę się p o j e d n a ć?
J.
|
|
|
|
'Kiedyś zrozumiesz, że życie to zbieranie doświadczeń, a nie rzeczy. Że kilkoro przyjaciół jest ważniejszych, niż tłumy nieznanych osób. Że jeden partner na stałe jest lepszy, niż wielu od czasu do czasu. (...) Że to, co czujesz, jest ważniejsze niż zasady. (...) Że fajnie jest, gdy pomagasz innym. Że wszystko, co się wydarzyło w Twoim życiu, było potrzebne, byś dziś był tu, gdzie jesteś. Że intuicja jest równie ważna jak wiedza. Że to, co kiedyś Cię martwiło, było nic niewartą błahostką.'
M.
|
|
 |
|
Odpowiedz mu,że tak-powiedziała jej-Choćbyś umierała ze
strachu,choćbyś później miała tego żałować przez całe życie,bo i tak będziesz żałować przez całe życie, jeśli mu
powiesz nie. "Miłość w czasach Zarazy"
|
|
|
|
Kobieta, która już raz poszła do łóżka z mężczyzną, będzie z nim szła za każdym razem, kiedy mężczyzna zechce, o ile potrafi ją za każdym razem przekonać do tego swą czułością. - "Miłość w czasach zarazy"
|
|
|
|
Za to, kiedy kobieta postanawia przespać się z jakimś mężczyzną, nie ma takiego parkanu, którego by nie przeskoczyła, fortecy, której by nie zdobyła, ani jakiejkolwiek normy moralnej, której nie byłaby gotowa złamać; i nie ma takiego Boga, który by ją powstrzymał.
"Miłość w czasach zarazy"
|
|
|
|
Powrót do krainy dziwów... paradoksalnie boje sie wciągnąc niż odebrac sobie życie. Gdzie tu sens.
|
|
|
|
Pozwoliłem jej odejść, ponieważ wiedziałem, że stać ją na kogoś lepszego, a teraz, kiedy jej nie ma, zastanawiam się, czy nie trzeba było samemu stać się kimś lepszym.
— A.
|
|
|
|
Nie pamiętam kiedy ostatni raz byłam w takim stanie rozlazłej emocjonalnej kluchy... moje ciało i dusza krzyczy o pomoc.
|
|
|
|
Każdego dnia, będę sobie przypominać, za co kiedyś tak bardzo się lubiłam. Każdego dnia, będę sobie wybaczać wszystkie małe niedoskonałości. Obiecuję sobie już nigdy nie robić niczego ZA BARDZO. Dając innym siebie, tak mało mi mnie zostało. Czas się obudzić. E.
|
|
 |
|
Dzięki Ci Panie
za ten dar
kolejnego dnia
bez sensu. / Bohdan Zadura
|
|
|
|
Czy obojętność może wejść w nawyk?
|
|
|
|
Objawy to nerwica,nasilone zmęczenie, bóle oraz zawroty głowy, bezsenność, drażliwość i zaburzenia koncentracji uwagi a nawet depresja... no to tyle wesołego na dziś...
|
|
|
|
Dodaj komentarz
