 |
|
Rzuciłam sercem o panele, później o ścianę . I jeszcze w okno. Deptałam, kopnęłam. Naplułam . Wbiłam tępy nóż i dziurawiłam igłami. Pocięłam , rozprułam i krzyczałam na nie.W końcu wykończona wsunęłam pod łóżko. Szepnęłam "Do jutra kochanie". Poszłam umyć zakrwawione ręce. Śmiałam się gdy przypomniałam sobie do czego było mi ono potrzebne.
|
|
|
|
Kiedyś. Kiedyś na pewno spojrzę mu w te przeklęte oczodoły bez cienia wątpliwości. Świadoma śmierci. Bo ostatni oddech zawsze będzie najsłodszy. Słodszy od tych moich gwiazd w topieli głupoty. Od ciebie również. Jutro w to uwierzę.
|
|
|
|
Co bardziej boli: stłuczone kolano czy złamane serce? świadomość tego że ktoś odciął sznur , wciąż żyjesz czy nie udało ci się odejść? wolisz żeby rzeczywistość w okół panicznie szarpała twoje ciało, nie istniała ? Kochać bez wzajemności a może nie potrafić kochać ? Ludzie byli wrażliwsi czy ty twardsza ? Mieć koszmary albo same bezsenne noce ?
|
|
|
|
Dlaczego w mojej głowie kłębi się tyle wspomnień, wiadomości, doświadczeń, marzeń, kłótni, snów, wydarzeń , osób i słów a usta wciąż milczą nieporuszone odcinając drogę ujścia ?
|
|
|
|
Tak daleko mi od prawdy. Przesiąkam kłamstwem. Spalę to w zbawczej nikotynie.
|
|
|
|
I boje się , tak , naprawdę się boje, że nie zdążę wbić sobie ostrza w brzuch nim stracisz mnie w kolejnym papierosie.
|
|
|
|
Dlaczego wypowiadamy życzenia do spadających gwiazd ? Przecież one upadają .
|
|
|
|
Jak po mimo tylu wad wciąż mogę być dla niego idealną?! Czyżbym przekraczała granicę jego świadomości? Ale przecież zna mnie od podszewki, dlatego musi wiedzieć o tym co drzemie wewnątrz mnie. Te wszystkie konflikty z rzeczywistością musiały go przecież zniechęcić. I kiedy wypowiada te paskudne palące 'kocham cię' po prostu nie zdaje sobie sprawy jak bardzo kłamie . Prawda ?
|
|
|
|
Jej życie nagle się uspokoiło . Wszystko stało się proste, łatwe i takie oczywiste. Na chwilę. Zaraz potem lekarz orzekł zgon.
|
|
|
|
A gdyby zakończyć to moje małe istnienie ? A tak o . Dla jaj . Płakałbyś ?
|
|
|
|
Przykro mi . Nie mogę ci pomóc . Przecież nie istnieje .
|
|
|
|
Matko, zakochałam się, było różowo, przeszłam burzliwy związek, kilka kłótni, zerwał ze mną. Koniec. Płakałam, krzyczałam , gniłam . W końcu ogarnęłam się i wróciłam do normalnego życia a przerwa na Polsacie jeszcze się nie skończyła .
|
|
|
|
Dodaj komentarz
