głupie teksty, śmieszne teksty, opisy gadu-gadutwój portal społecznościowy
niezaapominajka Ja lubię dziwaków. Raczej trudno zaufać komuś kto na takim świecie umie zwyczajnie wyglądać i normalnie żyć. On zamordowałby za mnie ja zabiłabym za niego. Wszy

niezaapominajka

niezaapominajka.moblo.pl
Ja lubię dziwaków. Raczej trudno zaufać komuś kto na takim świecie umie zwyczajnie wyglądać i normalnie żyć.
Ja lubię dziwaków. Raczej trudno... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Ja lubię dziwaków. Raczej trudno zaufać komuś, kto na takim świecie umie zwyczajnie wyglądać i normalnie żyć.

On zamordowałby za mnie  ja... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

On zamordowałby za mnie, ja zabiłabym za niego.

Wszystko polega na tym  żeby... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Wszystko polega na tym, żeby człowiek był taki, jaki jest, żeby nie wstydził się chcieć tego, czego chce i marzyc o tym, o czym marzy. Ludzie są na ogól niewolnikami konwenansów. Ktoś im powiedział, ze powinni być tacy i tacy, i starają się być takimi aż do śmierci, nie wiedząc nawet, kim byli i są naprawdę. Nie są wiec nikim i niczym, postępują niejednoznacznie, niejasno, chaotycznie. Człowiek przede wszystkim musi mieć odwagę być sobą. W tych czasach to na prawdę trudne. Ludzie oceniają Cię po tym, jak się zachowujesz, jak wyglądasz. Nie znając Cię i Twojej historii. Ja jestem tego czystym przykładem. Ale koledzy mnie nie unikali. Albowiem jeden z paradoksów psychiki zbiorowej brzmi: samotność, częsta towarzyszka wewnętrznej siły człowieka-przyciąga i zniewala człowieka. Mama kiedyś zabrała mnie do lekarza. Jezu i myślała, że zmienię nastawienie do tych chodzących ideałów? Jasne. Lekarz powiedział mi: ”Proszę, powiedz mi, w jaki dokładnie sposób chciałabyś się zabić?” Mama wyszła.

Pozwól mi płakać  potem będzie... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Pozwól mi płakać, potem będzie już dobrze.

Będzie źle. Będzie jeszcze gorzej... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Będzie źle. Będzie jeszcze gorzej niż teraz. będą jeszcze bardziej szare dni, niż te podczas których egzystujesz teraz. Będzie najgorzej jak może być.

Umrę dziś przez sen... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Umrę dziś przez sen...

Ile razy wybaczasz komuś tylko... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Ile razy wybaczasz komuś tylko dlatego, że nie chcesz go stracić?

Jeżeli się nie boisz to znaczy  że... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Jeżeli się nie boisz to znaczy, że nie żyjesz.

Lubię spać. To tak jakbym... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Lubię spać. To tak jakbym popełniła na chwilę samobójstwo.

Kiedyś byłam inna.   Brakowało mi... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Kiedyś byłam inna. Brakowało mi czegoś…kogoś. Ludzi. Nie raz mama pytała mnie, czy w końcu się z kimś zaprzyjaźnię. Za każdym razem odpowiadałam: ”Pracuję nad tym”.

Nie mogę sobie przypomnieć  kiedy... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Nie mogę sobie przypomnieć, kiedy to się zaczęło. Lubiłam jeść. Wtedy nie zdawałam sobie sprawy, z tych kalorii. Jak to wszystko szybko działa. Po czasie zauważyłam, że moje ciało się zmienia. Zajęłam się tylko moim ciałem. O niczym innym nie myślałam. Nie miałam depresji, ale nienawidziłam swojego ciała. Zaczęły się różne uzależnienia, jak schudnąć, diety, głodówki… Nie zdawałam sobie sprawy, że przez to mogę umrzeć. Poszłam do lekarza. Powiedział, że mam anoreksję. Ale jak to? Przecież ja jestem gruba. Krzyczałam z bólu, że tego nie widzę. Że nie potrafię zapanować nad tym. Wtedy było już za późno. Dalej widziałam siebie grubą. Otworzyłam oczy. ‘Dziewczyno, dorośnij.’ Zdjęłam lustro. Nie chciałam na siebie patrzeć. Jadłam, miałam gdzieś, czy będę gruba. Czy wróciłam do normalności? Fizycznie może i tak, psychicznie nie. W moich oczach dalej jestem gruba.

Nie wiesz co czuję. Nie widziałaś... teksty

niezaapominajka dodano: 16 marca 2013

Nie wiesz co czuję. Nie widziałaś mnie jak nie mogłam zebrać się z łóżka, bo dusiłam się łzami. Jak poduszka była mokra od wylanych uczuć, a na policzku odbijał się materiał prześcieradła. Nawet nie zdajesz sobie sprawy jak cholernie cierpiałam po jego odejściu, gdy nagle cały świat wydawał się obcy, każdy przechodzień podobny właśnie do niego, każda piosenka opowiadała o nim i nie było myśli, która nie uwzględniała by Jego osoby. Może zewnętrznie nic nie było widać, idąc po ulicy uśmiechałam się jak idiotka, ale wewnętrznie wszystko pękało, a pierwsza rysa poszła od serca.

Moblo.pl
Użytkownicy
Reklama
Archiwum
Kontakt
Regulamin
Polityka Prywatności
Grupa Pino
Reklama
O Grupie Pino
Kontakt
Polecane strony
Transmisja Live
Seriale TV