 |
|
trochę tu cicho, trochę tu pusto
|
|
|
|
nie marnuj księżyca patrzac na gwiazdy
|
|
 |
|
Mam nadzieję, że wie, jak bardzo staram się być dobrą mamą. Mam nadzieję, że wie, że mój gniew i frustracja nigdy nie zmniejsza mojej miłości do niej. Mam nadzieję, że wie, że nie chcę, żeby dążyła do perfekcji; chcę, żeby starała się, jak najlepiej. Mam nadzieję, że wie, ile radości sprawia mi każdego dnia. Mam nadzieję, że wie, że jej śmiech rozświetla moje życie. Mam nadzieję, że wie, że będę ją wspierał bez względu na jej wybory i dokąd życie ją zaprowadzi. Mam nadzieję, że wie, że zawsze jest warta, taka jaka jest. Mam nadzieję, że wie, że etykiety, oceny, cyfry na skalę i opinie innych osób jej nie definiują. Mam nadzieję, że wie, że najważniejszy związek, jaki kiedykolwiek będzie miała, to sama ze sobą. Mam nadzieję, że wie, co należy robić, a nie to, co łatwe. Mam nadzieję, że wie, że to przywilej patrzeć, jak rośnie, mimo, że to też łamie mi serce. Mam nadzieję, że wie, że jest zdolna, a niebo jest dla niej granicą.
|
|
|
|
Mam nadzieję, że wie, że każdy ból, łza i złamane serce, których doświadcza, czuję tysiąc razy.
Mam nadzieję, że wie, że jest kochana ponad miarę i ponad słowa.
Mam nadzieję, że wie, że nigdy mi się nie uda, ale zawsze będę próbować.
Mam nadzieję, że ona wie.
Nawet jeśli jej mówię...
Mam nadzieję, że ona wie.
Scenariusz: Surviving Mom Blog with Randi Latzman
Praca plastyczna autorstwa: Fearless Artwork by Nicole
|
|
 |
|
mam taką straszną ochotę, położyć się obok ciebie, na twoim łóżku, puścić jakiś film, może być nawet i horror, byleby oglądany koło ciebie, przy twoim sercu, przy twoich ustach.
|
|
|
|
przytulaj mnie za każdym razem, gdy będę mrugała.
|
|
|
|
nawet siedzenie u niego w pokoju i czekanie na frytki może być romantyczne.
|
|
|
|
płakałam wczoraj za tobą. płakałam, kiedy nikt nie widział. płakałam, bo już nigdy nie będziesz mój.
|
|
|
|
pamiętam, jak kiedyś zażartował, że czyta mi w myślach. mógłby czytać teraz, kiedy tak bardzo pragnę, żeby przysunął się kilka metrów w moją stronę, zamknął mnie w swoich ramionach i pocałował w czoło.
|
|
|
|
Wirusowe zapalenie rogówki ☹️ witaj i żegnaj jak najszybciej!
Mogę nie widzieć dobrze, ale jestem dobrej myśli!
Dużo już dają same maści i krople które przyjmuje. Jest o wiele lepiej!
|
|
|
|
![teksty [339]](/static/img/rss_ico.gif)
Dodaj komentarz
