 |
|
Podobno każdy ma swoją ulubioną bajke. moja jest o tym ,że mnie kochasz .
|
|
|
|
ból jest chujowy . ale uczy !
|
|
|
|
czasami chciałabym tak po prostu , schować się w jego ramionach.
|
|
|
|
i uwielbiam stan, gdy wychodze z domu na wkurwie zaciskając pięści z żalu, a wracam z mega zacieszem skacząc i krzycząc jak to bardzo kocham swoje życie ! ; *
|
|
|
|
i uwielbiam stan, gdy wychodze z domu na wkurwie zaciskając pięści z żalu, a wracam z mega zacieszem skacząc i krzycząc jak to bardzo kocham swoje życie ! ; *
|
|
|
|
Nosiła okrągłe, druciane okulary i miała świetną figurę. Była powszechnie lubiana, ale koleżanki z pokoju jej nie znosiły. Niewiele udzielała się towarzysko, chociaż należała do najbardziej adorowanych dziewcząt w kampusie. Była okropna, ale miła. Była niebywale żywa, ale rzadko zabierała głos i prawie nigdy się nie uśmiechała. Była w ciąży i chorowała na białaczkę. Była lesbijką, którą zamordował jej chłopak.
|
|
|
|
sprawiasz że czuje się tak niesamowicie szczęśliwa, dziękuje !i bezcczelnie prosze o więcej, :*
|
|
|
|
`Wiesz, że nawet kiedyś tak o tobie myślałam.? Że jesteś moim słońcem, moim osobistym słońcem.? Odganiałeś dla mnie chmury.`
|
|
|
|
uwielbiam to, patrzec w Twoje zdjecie i usmiechac sie. smiac sie w glos. uwielbiam radosc jaka zniosles w moje zycie.. i wciaz czekam na wiecej.. wiecej radosci.. wiecej Ciebie.
|
|
|
|
oboje byli pijani. stali na przeciwko siebie, wykrzykując coś. nagle zaczęli się szarpać. siedziałam, patrząc z boku - nawet się nie podniosłam z krzesła, bo takie sytuacje były już dla mnie standardem. w końcu uderzył Go. podniosłam wzrok, i wyczekiwałam na pewne słowa. otarł lecącą z nosa krew, spojrzał mu w oczy i powiedział: ' nie, nigdy nie uderzę przyjaciela'. tamten patrzył zszokowany, bo był przygotowany na cios, a tak na prawdę bardziej uderzyły Go słowa. uśmiechnęłam się sama do siebie, i pod nosem szepnęłam :' wiedziałam'. miałam świadomość , że nigdy nie uderzy przyjaciela, choćby nie wiem co się działo - i chyba to tak bardzo w Nim uwielbiałam - szacunek do ludzi, na których mu zależy.
|
|
|
|
oznajmiłam rodzicom , że wrócę do domu przed północą, jednak przedłużyło się to do południa dnia następnego.'od czego zaczniesz ?'-spytała mama, która doskonale wiedziała gdzie byłam,ale najwyraźniej chciała mnie powkurwiać. ' od tego,że skończę i udam się do swojego pokoju bo jestem śpiąca'-odparłam,biorąc wodę niegazowaną z lodówki.tato patrzył na mnie i wyczekiwał odpowiedzi. spojrzałam na Nich i wkurzona wykrzyczałam:'od czego zacznę? od tego,że byłam u Niego.co mam do powiedzenia? że nie zrobicie nic,bo i tak będe tam chodzić.bo mi zależy.bo staram się by wyszedł na ludzi. bo mam gdzieś Wasze sprzeciwy.bo Go kocham,cholernie kocham'.patrzyli na mnie,nie odzywając się nic.w końcu tato wydukał:'jesteś szczęśliwa będąc przy Nim ? '.spojrzałam mu w oczy i bez zastanowienia odpowiedziałam:'jak nikt inny'.tato podszedł do mnie,i całując w czoło powiedział:' czyli nie ma problemu.jeśli On daje Ci szczęście to jedyne co mogę zrobić to podać mu rękę,dziękując za uśmiech córki'.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
