|
nawet ,gdy człowiek zostaje sam. bez osób ,które zapewaniały go ,że kochają. bez słowa wytłumaczenia dlaczego tak się dzieje. później wracają, gdy już wylejemy litry łez po nocach . płaczemy ,bo nigdy nie przypuszczaliśmy ,że będziemy płakać właśnie przez nie. ale wybaczam . wybaczam ,bo przecież nie potrafiłabym żyć bez nich. bez tej wieloletniej miłości. i te prośby do Boga ,by w końcu wytłumaczył mi o co chodzi. nawet ,gdy czułam ,że nie chcą mieć ze mną już nic wspólnego ,to ze łzami w oczach modliłam się ,by wróciły. prosiłam ,żeby Bóg czuwał nad nimi ,gdy ja już nie będę mogła. by nie stało się im nic złego . by były szczęśliwe -nawet be ze mnie. przecież tak mocno je kocham ,że wybaczę . taka już jest siostrzana miłość.
|
Dodaj komentarz
