 |
|
A może ja po prostu zbyt dużo wymagam? Może nie powinnam chcieć Ciebie tu obok, Twoich ciepłych dłoni na moim ciele, Twojego przeszywającego spojrzenia i Twoich warg na mojej szyi. Chcieć Twojego uśmiechu, Twoich ramion otwartych wyłącznie dla mnie. Może to zbyt dużo byś przyszedł do mnie by wypić razem gorącą czekoladę, a o północy przytulać nadając imiona gwiazdom na niebie. Chyba za wiele oczekuję chcąc usłyszeć od Ciebie trochę szczerości, słodkości i dwóch słów. Oczekując trochę namiętności i niegrzecznego zachowania jak i romantycznej kolacji przy świecach. Chodzenia za rękę, słodkich fochów i SMS-ów na dobranoc. Może wcale nie powinnam chcieć zatrzymać Twojego serca, już tak na zawsze i przywiązać się na wieki do Twojej duszy? Może to za dużo, a może za mało. Może zbyt dużo wymagam, zbyt dużo oczekuję. Ale ja naprawdę tego chcę i nie potrafię przestać chcieć.
|
|
|
|
Pilnuj mnie, bo mam w głowie niezły rozpierdol i spadnę.
|
|
|
|
słowo 'kocham' to za mało, by określić to co czuję.
|
|
 |
|
Jest tak samo, może tylko trochę smutno. I nie mówisz dobranoc i nie mogę przez to usunąć. / HUCZUHUCZ
|
|
|
|
Wiele osób pojawiło się epizodycznie w moim życiu, by niedługo potem zniknąć. Wiele sytuacji pozostawiło jakieś piętno na mojej osobie i uczuciach. Dużo, cholernie dużo przeminęło. Odeszło nieodwracalnie, zostawiając po sobie jedynie sentyment.
|
|
|
|
Naucz mnie odkochiwać się w 5 minut, sztuki, którą tak dobrze opanowałeś.
|
|
|
|
Mętlik myśli. Mnóstwo supełków i nadzieja, na to, że kiedyś się rozwiążą.
|
|
|
|
Nigdy nie cofaj się do tyłu. Nie pozwól, aby przeszłość zawładnęła tobą na dobre, wyciskając z ciebie ostatnie krople bezradności. idź do przodu, bo nawet jeśli serce uwierzyło że może być tak jak dawniej - to w rzeczywistości wszystko może się skończyć czymś wprost przeciwnym. Czymś, przez co się już nie podniesiesz. Zostaniesz zdeptana przez inne, naiwne stopy zostając na ulicy całkiem sama.
|
|
|
|
KOOOOOOCHAAANIEEEEE ! ♥♥♥
|
|
|
|
tak można bez końca powracać, karmić złudzenia potem odtrącać.
|
|
|
|
Patrząc w małe okno ścięte lekkim mrozem, wspomniała czas gdy robiła sobie bransoletki nożem
|
|
|
|
Dodaj komentarz
