 |
|
Coraz częściej nad ranem, w mojej głowie pędzą myśli
Zbyt wiele się zdarzyło odkąd ostatnio gadaliśmy
|
|
|
|
A jeśli mówisz o mnie źle, to pewny bądź że cię pierdolę
|
|
|
|
Nie ma co gadać, po co udawać że jeszcze coś nas łączy
|
|
|
|
Z tamtych obietnic został pył, który rozsypał czas po glebie
Czytaj, że nie zostało nic, dlatego nie ma już mnie i ciebie
|
|
|
|
Odkąd ostatnio gadaliśmy spotkałem cię przelotem,
I może lepiej, bo nie do końca wiem co mógłbym ci powiedzieć.
|
|
 |
|
nasze błędy i mętlik w nas samych i którędy wracamy gdy nas więzi pętlami
|
|
|
|
mógłbym mówić Ci o bólu, lecz schowam go w kieszeni
|
|
|
|
głupcy, którzy ze mną chcą zamienić się miejscami. spokojnie, chcesz? to oddam ci swój bagaż i popatrzę z boku jak szybko się wypierdalasz
|
|
|
|
siedzę sobie gdzieś z boku,
nikt mnie nie widzi, palę skręta, atmosfera wokół jakaś nieprzyjemna,
coraz bardziej napięta
|
|
|
|
mój głos odbija się od pustych ścian,
a to jest miejsce gdzie zasypiam sam
|
|
|
|
sucho mi w gardle Ty jesteś mój tlen.
kocham Ciebie i patrzę na ręce,
chwile miłe i nie ma ich więcej
|
|
|
|
mam pełen słoik słonych wspomnień o Tobie
|
|
|
|
Dodaj komentarz
