 |
|
[2] Przekazała mi jakby wyrywki ze swojego scenariusza, uświadamiając, że nieważne jak bardzo będzie źle, że nieważne czy upadnę naprawdę nisko, ważne, żebym w sercu zawsze miała wiarę. Wiarę w to, że warto, że choćby sama, to przełamię największą z przeszkód, ze dam radę. Pamiętam wtedy Jej oczy, naprawdę emanowały szczęściem. Byliśmy pewni, że tak jest i tak było, dopóki z Jej oczu nie uciekły te iskry, dopóki nie zamknęła powiek. Obdarowywała ciepłem, wzorem swojego uśmiechu, tak w istocie umierając od środka. Nigdy nie chciała, żeby ktokolwiek z nas zapamiętał ją zimną jak lód, powoli odchodzącą. Nie pozwoliła nam na to, odchodząc wtedy, gdy byliśmy pewni, że już nic złego się nie stanie. Sama zabrała nam siebie, w krótkim liście pisząc, że w ten sposób, ani Ona ani żadne z nas, nie będzie cierpieć, że tak będzie lepiej. / Endoftime.
|
|
|
|
Dzisiaj, kiedy staliśmy tak z ludźmi nad Ich grobami, szepcząc wspominaliśmy czas, kiedy byli tutaj, obok przy Nas. Zastanawialiśmy dlaczego tak jest, że życie zabiera Nam ludzi, którzy tak naprawdę niczym nie zawinili? Dlaczego zamiast podarować jeszcze jedną szansę na oddech, zamyka Im powieki zatrzymując rytm serca, ciała zakopując pod ziemię? Przez nasze myśli kilkaset razy przewijały się Ich uśmiechy, słowa zatrzymane gdzieś na dnie serca i czyny zapisane w pamięciach. Pomimo świadomości, że nie ma Ich już z Nami, że może już nigdy się nie zobaczymy, to w Naszych sercach trwają nadal, żyją przypominając o sobie każdego dnia. / Endoftime, z tamtego roku.
|
|
|
|
Zrozumiałam, że nie chcę streszczać się zaledwie w jednej kwestii. Nie chcę każdego, nowego dnia szukać sobie miejsca we własnym życiu, czy też wciąż na nowo układać jego podstawy. Dziś, jedyne czego chcę to pozbyć się z pamięci tamtych dni, wspomnień i słów w nich zapisanych. Chcę pozbyć się z podświadomości tej myśli, że już nigdy nie będzie tak jak wcześniej, że nigdy nie będzie tak dobrze. Serca nie oszukam, nie podmienię uczuć pozbywając się przy okazji bólu, ale dziś wiem, że to co mogę zrobić, to wyłącznie je zmienić. Mogę, naprawdę mogę. Wystarczy, że chłodne miejsce wypełnię nowymi, tym razem prawie idealnymi i tak doskonałymi jak nigdy, o które przede wszystkim nie będę się bać. Uczuciami, które dla mnie będą jakby podporą szczęścia, którymi bez przeszkód, po prostu będę mogła oddychać. / Endoftime.
|
|
 |
 |
Patrzę i widzę w twoich tęczówkach wielką ochotę na seks. Chodź, zrobimy to tu i teraz / niepoprawny_romantyk
|
|
|
|
|
jesteś wszędzie .. w moim sercu, duszy, myślach, uczuciach, słowach, wszystko robię z myślą o tobie . czuję twój zapach choć cię tu nie ma . myśli unoszą mnie wysoko jak wiatr jesienne liście . kocham ten stan, ale bardziej kochałam to uczucie, że jesteś blisko .
|
|
|
|
Brakuje mi Jego uśmiechu, którym pokazywał, że razem możemy wszystko.
|
|
|
|
lubię się z Tobą droczyć. lubię mówić Ci, że jesteś głupi. lubię zapisywać na kompie Twoje głupie miny z rozmowy na skype. lubię Cię wkurwiać, do tego stopnia, że się rozłączasz, i nie odbierasz później moich telefonów. lubię wysyłać Ci smsy o 4 rano, czy aby na pewno nie zapomniałeś zamknąć oczu, zanim zasnąłeś. lubię grać Ci na nerwach, i przeciągać strunę do tego stopnia, że wyzywasz mnie za pomocą takich słów, o których nie miałam pojęcia. lubię Ci przerywać w połowie zdania, i mamrotać, że jesteś debilem. lubię nie odpisywać Ci przez kilka godzin, gdy wiem, że czekasz na odpowiedź. i w ogóle lubię Cię wkurwiać najmocniej na świecie, bo lubię jak tak słodko się denerwujesz, i krzyczysz. ♥
|
|
|
|
Twoje dwie tęczówki sprawiają, że moje serce szybciej bije. ♥
|
|
|
|
Był tak niesamowity, że za każdym razem, gdy przybliżał swoje usta do moich, a jego zapach owiewał mi nozdrza, po prostu zatykało mnie z zachwytu.
|
|
|
|
Narysował uśmiech na mojej twarzy, co najlepsze nie sztuczny a tego czynu dokonuje niewielu.
|
|
|
|
Wydawało mi się, że życie bez Ciebie nie będzie trudne. Próbowałam wejść w coś nowego, nauczyć się kochać kogoś innego, ale w 99 % przypadków całując się z innym wyobrażałam sobie Twoją osobę nachylającą się nade mną i dostarczającą mi czułości. Jeśli ma być tak dalej to błagam byś wrócił, przecież sobie nie poradzę.
|
|
|
|
Przecież wiesz, że ucieknę, wiesz, że nie chodzi tu o Ciebie, nie chodzi o nikogo. Tylko, że tak się duszę, tak bardzo nie mogę złapać oddechu i umieram co dzień, podnosząc powieki. Wiesz, przecież wiesz, że już nie wróci, że zgubiło się gdzieś w marzeniach, tam, gdzie byliśmy na zawsze szczęśliwi, tam gdzie byliśmy zawsze. Zostaliśmy w naszym domu z kominkiem, który kochał się w jeziorze, my bezpieczni, my z uśmiechem, z tym wielkim uśmiechem. Tylko tu tak zimno, niepewnie, nie czuję ,że jesteś, zbyt namacalnie Cię nie ma, a ja zabijam się, połykając tabletki na sen, przed którym robię złe rzeczy. Przestałam obgryzać paznokcie, bardziej gotowa nie będę. Koniec strachu, uciekaj ze mną, jak najdalej, nie odwracając głowy w tył.
|
|
|
|
Pokaż komentarze (1)
