 |
|
Mogłabym być aktorką. I to niezłą aktorką. Większość osób w przez takie sytuacje, w których ja znajduję się praktycznie codziennie, nie wytrzymałaby psychicznie. A ja? Nic mi nie pozostaje, poza tym, że muszę się uśmiechać. Udawać, że wszystko jest dobrze. I wiesz co? Wychodzi mi to doskonale. Nikt nie zauważył żadnej zmiany, a ja milcząc krzyczę o pomoc.
|
|
|
|
I cierpię przez to, że nie potrafię czasem odwrócić się plecami do tych ludzi, którzy ranią mnie i mają mnie za nic.
|
|
|
|
Od kilku tygodni udaję, że Cię nie znam. Że jesteś mi totalnie obojętny. Że nie obchodzi mnie, jaką masz na sobie koszulkę, z kim się pokłóciłeś, albo dla kogo są buziaczki w Twoim opisie. Udaję, że Cię nie kocham. Udaję.
|
|
|
|
Przyszła zima, następnie nadejdzie wiosna, lato, jesień. Minie rok, dwa lata, dziesięć. Zapomnimy.
|
|
|
|
Jak mnie zniszczył? Zwyczajnie. Mówiąc zbyt dużo i przekraczając pewne granice.
|
|
 |
|
po chwili zdaje sobie sprawę, że Cie nadal kocham, że nadal chce z Tobą być... Opadają emocje, stwierdzam, że już mogę tylko pomarzyć, bo niestety to nie jest realne, te chwile nie powrócą, już nigdy... Wracam, wracam do domu, po drodze spale jeszcze szluga, zatrzymam się w parku, gdy już nie mam nawet sił siedzieć, jadę do domu, by położyć się spać, zapomnieć o rzeczywistości i śnić o Tobie... / delikatnyy.
|
|
|
 |
Moje serce przestało bić z dniem, w którym mnie zostawiłaś. Po prostu popełniło samobójstwo by nie czuć już tego bólu... Perfekcyjna jesteś w ranieniu mnie, gdy już próbuje zapomnieć i jakoś powoli mi to idzie, zawsze musisz napisać, zawsze musisz rzucić we mnie tym swoim spojrzeniem, które po prostu mnie czaruje i rzuca na kolana. Często się zastanawiam, dlaczego od tak nie można się odkochać, po prostu zapomnieć... A przecież zakochać się jest tak łatwo. Dobija mnie to, że mnie olewasz gdy ja nadal Cie kocham, czekając na dzień, w którym znów będziemy razem. Jak na razie to tylko w snach nadal tworzymy parę, idealną parę, która nie ma problemów i w każdej sprawie się doskonale rozumie. Nawet ciężko mi uwierzyć jak wiele dla mnie znaczysz, nadal... Gdybym mógł chociaż liczyć na przyjaźń z Twojej strony, to było by mi o wiele łatwiej, miałbym tą jebaną świadomość, że nadal mogę na Ciebie liczyć... / delikatnyy.
|
|
|
|
|
Gdy czuje wibracje wydawaną przez mój telefon, od razu mam nadzieję, że napisałaś. Dlaczego za każdym razem musi ogarniać mnie rozczarowanie ? / delikatnyy.
|
|
|
|
|
czy zostawiając mnie musiałaś zabrać ze sobą wszystko ? w tym uśmiech, tą niesamowitą radość, chęć do wstawania rano, chęć do życia... Zostawiłaś tylko wspomnienia, które dobijają mnie niesamowicie, zabrałaś mi siebie a czułem, że mam wszystko gdy byłaś obok mnie, bo miałem Ciebie chociaż nie chodzi tu o jakąś kwestie posiadania, nadałaś mojemu życiu kolorów tylko po to żeby zaraz przywrócić go z powrotem do czerni mieszanej z szarością i bielą ? Gdy słyszę Twoje imię to w oczach stają mi łzy a gardło po prostu ściska jakaś siła, nie potrafię tego wyjaśnić. Bez Ciebie wszystko się obróciło o 180 stopni... / delikatnyy.
|
|
|
|
|
Powiedz, patrząc mi prosto w oczy, że mam dokończyć zdanie. " Najbardziej chcę..." a odpowiedź za każdym razem będzie taka sama. Tak, chcę abym znów znaczył dla Ciebie wszystko, był Twoją codziennością. Chcę dalej patrzeć w Twoje oczy do późnego wieczora, trzymać Cię za rękę, czuć Twoje bicie serca, po prostu chcę abyś była. / delikatnyy.
|
|
|
|
|
Stałem przed nią wsłuchując się w odgłosy uderzającego wiatru o gałęzie smutnych drzew. Ona nie musiała nic mówić, ja już wszystko wiedziałem. Patrzyłem w jej przeszklone oczy, w których widziałem własne niewyraźne odbicie. Spoglądałem na nią nie umiejąc odwrócić wzroku. Ostatnie jej spojrzenie i słowa "Zostaw mnie w końcu, nie chcę Cię" Cofnąłem się o kilka kroków w tył. Stałem już daleko przed nią. Słone łzy napłynęły do oczu tak, że przed sobą nie widziałem żadnej ścieżki, a szedłem choć nie wiem gdzie. Już nie było odwrotu. Po moich policzkach spływały łzy, a serce uderzało o żebra tak, jakby chciało powiedzieć, że mam się odwrócić i biegnąć do niej, aby otarła moje łzy. Nie mogłem tego zrobić, ona by tego nie chciała. Całe moje wnętrze płakało, krwawiło i zabijało mnie mocnym kłuciem w klatce piersiowej. Nagle wszystko ucichło, słyszałem tylko wiatr i bolesne echo obijające się o moje uszy. To ona, z daleka krzyczała zrozpaczone, zabijające mnie- żegnaj. /podobnopopierdolony
|
|
|
|
Dodaj komentarz
