 |
|
"Spytałam się jej jak postąpić gdy ktoś złamie ci serce, a potem obiecuje je posklejać. Długo się na mnie patrzyła nie odpowiadając, aż w końcu powiedziała: "Niektóre błędy, które popełniamy mogą być naprawione, ale nie te, które popełniamy na człowieku. Ich się nie naprawia, tylko sprawia się, że mniej pieką kiedy sobie o nich przypomnimy." Rozzłościło mnie to, co powiedziała, bo nie odpowiedziała na moje pytanie. A może odpowiedziała i właśnie dlatego mnie to rozzłościło?"
|
|
|
|
"Ludziom trzeba pozwolić odejść. Trzeba im pozwolić wrócić do momentu, z którego się ich zabrało. Do świata z którego przyszli. Można ich uczynić lepszymi, niż byli. Albo innymi. Ale trzeba ich puścić wolno. Uwolnić od naszych fantazji. Niewypowiedzianych słów. Nieuczynionych gestów. Od naszego egoizmu. Za każdym razem, gdy za nimi zatęsknimy. Za każdym razem, gdy zatęsknimy za momentem. Za emocją. Za każdym razem, gdy poczujemy się źle. Gdy coś nam nie wyjdzie. Gdy rozdziera nas wewnętrzny smutek. Za każdym razem, gdy poczujemy pragnienie przejrzenia się w cudzych oczach. Za każdym razem, kiedy będziemy szukali aprobaty dla swojego ja. Akceptacji swoich czynów. Za każdym razem, gdy pomyślimy, że nie kochaliśmy, a mogliśmy. Za każdym razem, kiedy zapragniemy być kochani..."
|
|
|
|
No i właśnie: kto i ilu z nas wierzy w to, że w naszym najbliższym otoczeniu pojawiają się osoby z piekła rodem, ale w ludzkiej skórze? Z krwi i kości. Źli ludzie, którzy siadają z nami przy stole, z którymi pracujemy, rozmawiamy na ulicy, pijemy piwo. Kto uwierzy, że mają naprawdę tak prymitywny charakter jak te okrutne postaci i są nastawieni na wyrządzanie innym psychicznej krzywdy, aby samemu się pożywić, wywyższyć się, poczuć przypływ energii cudzym kosztem i móc być zadowolonym z tego. Sprytnie, w ukryciu zapuszczając haczyk, a potem emocjonalnie więżąc swoją ofiarę, wykańczają ją.
Emocjonalni mordercy. Łamacze osobowości. Gwałciciele czyichś granic. Złodzieje zaufania. Oprawcy naszego ducha. Truciciele naszego wnętrza, którzy następnie dokonują jego łyżeczkowania. Bezwzględni. Słabi.
|
|
 |
|
Bo niebo nad nami jest zawsze to samo
|
|
 |
|
Byłam twoją podporą, Twoim węchem, wzrokiem i dotykiem. Zabierałam Cię do domu, gdy wypiłeś za dużo.
|
|
|
|
Dlaczego tak trudno jest powiedzieć, że się przeprasza ? Przyznać, że popełniło się błąd ?
|
|
|
|
Pójdę za Tobą, niezależnie jakie życie wybierzesz
|
|
|
|
niczego nie da się naprawić, wyjaśnić, wymienić.
|
|
|
|
naiwna, to ja może byłam kochany, ale te czasy minęły .
|
|
|
|
Powinieneś trzymać mnie teraz w Swoich ramionach.
|
|
|
|
Śmiesz mówić o Miłości, jakbyś wiedział co to znaczy.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
