 |
|
patrze od godzin na zegarek i chyba nigdy Ci nie wybaczę ale tęsknię..krew kapie na kartkę,kiedy na niej pisze i pytam szeptem Ciebie po raz ostatni, czy warto było? oglądam twoje zdjęcie i trudno mi jest oddychać. od paru dni nie śpię, nie potrafię zapomnieć dni, które spędziliśmy razem. nie mów, że muszę zapomnieć..
|
|
|
|
każdej chwili próbuję walczyć, walczyć o lepsze życie, lecz z każdym dniem czuję jak się wypala we mnie wszystko co potrzebne do normalnego funkcjonowania. oddałabym wiele, by było jak dawniej. tęsknie za Twoim dotykiem, Twoimi delikatnymi ustami, dłońmi, które mnie ogrzewały. pamiętam naszą wspólną noc, pamiętam nasz wspólny poranek. tyle wspomnień wciąż krążą po całym moim ciele, z każdym krokiem uświadamiam sobie, że straciłam tlen i muszę oddychać za pomocą maszyny. czuję, jak krwawi moje serce, bezsenne noce zalewam łzami. pozwól mi żyć, pomóż mi odnaleźć drogę-pogubiłam się.
|
|
|
|
wspomnienia,które są w sercu pozostaną w nas na zawsze. nieważne, że zadają ból, nieważne, że chciałabyś się ich pozbyć. to wszystko jest nieważne, co czujesz i czego chcesz.
|
|
|
|
''Ciężko żyć, szkoda umierać. Nowy dzień – stara bieda. Otrzyj łzy, nic się nie martw. Jeszcze nie raz nas czeka gleba.''
|
|
|
|
nie ma żadnych słów, które mogą ugasić twój ból.
|
|
|
|
wypełniam organizm alkoholem, gdy płaczę. wciągam używki, gdy krwawi moje serce. upadam, gdy nie mam sił. tęsknie za dawnym życiem, normalnym życiem-szczęśliwym.
|
|
|
|
ofiarowałam ci swoją miłość, nie oczekiwałam zapłaty.
|
|
|
|
Przestałam marzyć, a gdy człowiek przestaje marzyć-umiera./Skazany na Bluesa
|
|
 |
|
Żałuję wielu wypowiedzianych słów, niektórych zbyt pochopnie, niektórych zamierzenie, tych, które zabolały bądź dotknęły kogoś bardzo, tych niepotrzebnych, tych za mocnych. Żałuję też tych słów niewypowiedzianych, które nie padły z moich ust, a powinny. Żałuję wielu podjętych decyzji, ale też tych, które zostawiłam za sobą i oddałam je w ręce przeznaczenia. Żałuję niektórych kontaktów międzyludzkich, ogromu zaufania jaki komuś powierzyłam, obietnic bez pokrycia, wiary w nicość. Żałuję tego braku wiary w siebie, jaki posiadam, a jakiego nie mogę się wyzbyć. Żałuję łez, które wywołałam u innych osób zupełnie niepotrzebnie. Żałuję miłości w jaką sama siebie wpędziłam, miłości, która nigdy nie powinna była mieć miejsca. Żałuję tych błędów, które niczego mnie nie nauczyły. Żałuję również siebie w momentach, kiedy upadłam i nie potrafiłam się podnieść. Tak bardzo tego żałuję. [ yezoo ]
|
|
|
|
odnajdźmy siebie, póki nie zaszło słońce.
|
|
 |
|
'Młoda spać!' krzyczy sąsiad, który jak niech to szlag dostrzegł mnie z podwórka. ''Już, już, kilka buchów i ostatnie dźwięki ulubionej piosenki!'' odpowiadam w ciemną przestrzeń, bo przecież jest po pierwszej w nocy i go nie widzę. Wciągając ostatniego bucha, nagle znikąd zjawia się mój starszy sąsiad, wyciąga marlboro czerwone 'Ja też lubię tą piosenkę'. I dyskutujemy o życiu i nicości i po co to pisze na tej stronie i może to i lepiej, że wylewam to co czuje, w pewne miejsce gdzie każdy może to przeczytać choć tak naprawdę nie widzi tego nic. Rozmawiamy, do 5 nad ranem i w sumie jak nie ta garstka ludzi, którzy codziennie mnie otaczają dosłownie i w dzień i w nocy, co ja bym zrobiła?
|
|
|
|
Dodaj komentarz
