|
Właśnie wtedy zostały położone podwaliny naszej przyjaźni. Kopiąc w piasku gigantyczną dziurę do samego morza, obiecaliśmy sobie zawsze mówić prawdę. W szkole nie trafiliśmy do jednej klasy, ale do świetlicy uczęszczaliśmy razem. Przez całą podstawówkę się kumplowaliśmy pomagając sobie nawzajem w lekcjach. Licea wybraliśmy różne, jednak nadal wspieraliśmy się naukowo. Dodatkowo, jakby w bonusie za lata szczerości włączyła się też usługa pogotowia randkowego. Nie chodziło tylko o to, że kiedy nie miałam z kim pójść na imprezę, on chętnie mi towarzyszył i bez trudu wcielał się w rolę mojego brata, kuzyna albo chłopaka zależnie od sytuacji i naszego nastroju. Dzwoniliśmy do siebie o każdej porze dnia i nocy, jakby właśnie ktoś dla takich jak my wymyślił telefony komórkowe. Dziękuję Ci, że jesteś miśku. Kocham Cię. ♥ [psycholandiaaa ♥]
|
Dodaj komentarz
