 |
|
może umiem tylko ranić, dławić w sobie smutek,
nie mogąc go zabić i za nic stąd uciec
|
|
 |
|
kocham samotność, tak, proszę, podejdź bliżej
|
|
 |
|
a potem Ciebie i siebie zacznę na nowo.
|
|
 |
|
razem spalmy pamiętnik, do reszty przegnajmy chwile.
|
|
 |
|
szczerzę wątpię, że myślałeś, że już będzie tak na zawsze
|
|
 |
|
tyle razy mnie uchronił tylko głupi fart.
|
|
|
|