 |
|
Wróciłeś po raz kolejny do mojego życia, przyjęłam Cię z otwartymi ramionami i Twoim złamanym sercem. Ślepo wierzyłam, że uda mi się je posklejać, że pomogę Ci wyleczyć się z przeszłości. Zdawałam sobie sprawę, że na początku będzie mi ciężko zaakceptować fakt, że nie jestem tą najważniejszą, jednakże żyłam nadzieją, że któregoś dnia tak się stanie. Poza tym, dlaczego miałabym go odesłać z kwitkiem? Przecież każdy człowiek zasługuje na drugą szansę, a to już nie moja wina, że on jej nie wykorzystał bądź nawet nie chciał. Zastanawiam się też, cóż natknęło mnie, by powrócił do mojego życia? Przecież było idealnie uporządkowane, ale zabrakło mi wrażeń. Na kolejne miesiące zagwarantował mi ich ogrom i mam nadzieję, że wyciągnę odpowiednie wnioski na przyszłość, by nie przyjmować nikogo, kto zranił mnie choć jeden raz.
|
|
|
|
Mimo, że mnie skrzywdził to tak mu współczuję. Stracił osobę, która była w stanie dla niego rzucić wszystko. Kochała go bardziej niż siebie, czekała na niego tygodniami, wybaczyła i zapomniała, że ją zostawił, wierzyła w każde słowo, oddała całą siebie, całym sercem. Ja też tak bym chciała, żeby ktoś dażył mnie takim uczuciem, tak kurwa mocno, że nie mogłabym oddychać od nadmiaru tej miłości. Wystarczyła jedna wiadomość od przeszłości, która powinna być martwa, gdy zaczynasz nowy rozdział. Jednak ona była niewystarczająca, bo nigdy nie będzie tą szmatą, co go zostawiła dla innego, a mogła tylko zachciało jej się kochać i być okłamywaną.
|
|
|
|
Oby wyrzuty sumienia zniszczyły Cię tak, jak Twoja nieobecność w moim życiu,
|
|
|
|
Dzięki Tobie zrozumiałam, jak słowa niewiele znaczą.
|
|
 |
|
Twoje oczy mówią prawie wszystko, nie znasz siebie i nie wierzysz w przyszłość, nie znam Ciebie, sorry, że tak wyszło;>
|
|
|
|
Nie mogę znieść Cię, nie spotkamy się na mieście, ej.
|
|
|
|
Chciałeś do kogoś porównać mnie i odebrało Ci mowę.
|
|
|
|
''Zarobki godzinowe, nawet w niby „dobrej” pracy nie pozwalały na normalne życie. Chcesz mieć co jeść, trzeba zapłacić za telefon, mieszkanie, internety, wypadało by czasem pójść do fryzjera a nie obcinać się w domu od gara i nagle okazuje się, że nie masz na nic poza tym, a do tego brakło Ci na karnet na siłownię. Wtedy idziesz do drugiej pracy. Wszystko fajnie, zaczynasz zarabiać tyle, że stać Cię dodatkowo na parę butów na przecenie, koszulkę, białko, carbo i witaminy oraz dwa wyjścia do kina. Ale tu zaczyna się błędne koło bo nagle zdajesz sobie sprawę, że nie masz kiedy to tego pierdolonego kina pójść. Zaczyna się życie w pracy. To w jednej pracy, to w drugiej, dodatkowo czasem wjeżdża trzecia. Rano wstajesz niewyspany, wiecznie spóźniony na biegu i wkurwieniu wylatujesz z domu zamieniając z własną kobietą tylko 3 zdania. W pracy głowa zajęta, wszystko Cię wkurwia, wieczne przemęczenie, druga praca to skupianie się tylko na tym, żeby w końcu wrócić do domu...
|
|
|
|
Spada Ci efektywność w każdej praktycznie dziedzinie życia, a że pracujesz od rana do nocy, robi się problem - nie masz kiedy odebrać poleconego, bo przecież poczta jest do 18. Ty kończysz o 22. Nie masz kiedy pójść do fryzjera z tego samego powodu. Nie masz kiedy pójść na zakupy. Problemy się nagromadzają jeden na drugim a Ty zapętlony w biegu nie masz kiedy ich rozwiązać, przez co jeszcze bardziej się wkurwiasz. Zwolnij. Weź swoją drugą połówkę na spacer, idź do kina, przeczytaj dobrą książkę. Pojedź za miasto, posłuchaj dźwięków innych niż wieczny szum samochodów i dzwoniące telefony. Zrezygnuj z czegoś, żeby móc normalnie żyć. Są...
|
|
|
|
... tematy, które są niewymierne w korzyściach w porównaniu do poświęconego przez Ciebie czasu. Kiedyś gdzieś czytałem, że ludzi na łożu śmierci pytano, czego najbardziej żałują. Większość żałowała najbardziej poświęcenia się pracy lub własnym przyjemnościom, a nie oddania tego czasu rodzinie. Formę możesz mieć, możesz nie mieć. Pieniądze także możesz mieć, możesz nie mieć. Jeżeli jesteś wystarczająco zdeterminowany, poradzisz sobie kurwa z tym tematem w każdej sytuacji, ale czy masz na chudej, czy na dojebanej ręce zegarek z aliexpress za 9 złotych z wysyłką, czy Breitlinga za 120 tysięcy, wskazówka mordo napierdala wbrew wszystkim na tej planecie w tą samą stronę. Są rzeczy, których kupić nie można i za które NIE zapłacisz kartą Mastercard. Bieda wiąże się z brakiem, ale nie tylko pieniędzy. Bieda to brak zdrowia, brak rodziny, brak motywacji do życia. Bieda..
|
|
|
|
... to także strata czasu, którego już nigdy nie otrzymasz po raz drugi. Wykorzystaj to wszystko mądrze. Nie poświęcaj całego życia ani pracy, ani siłowni. Uwierz, że możesz odpuścić jeden posiłek, a poświęcić czas komuś kto tego potrzebuje. A czas, który poświęcasz na siedzenie na fb, zamień na trening. I tym sprytnym sposobem upieczemy dwie pieczenie na jednym ogniu''.
|
|
|
|
Kiedy Cię poznałam nie spodziewałam się jak bardzo może boleć miłość. Wtedy żyłam w jakimś dziwnym przekonaniu, że wszystko będzie układało się po mojej myśli, a my już zawsze będziemy szczęśliwi. Nawet pomimo tego, że jedna - mała - cząstka mnie zawsze bała się, że Cię stracę, nigdy nie dopuszczałam do siebie myśli jakby to było gdyby nagle przy moim boku zabrakło Ciebie. Nie byłam gotowa na Twoje odejście, ale myślę, że nikt nie jest w stanie przygotować się do tego w stu procentach. To tak bardzo mnie zrujnowało, odebrało mi światło. W sumie do teraz jest mi ciężko kiedy pomyślę jak wiele przepadło w chwili kiedy straciłam Ciebie, jednak ciągle staram się jakoś zaradzić temu bólowi i tęsknocie, która często jeszcze sprawia, że jedno miejsce do którego chciałabym pójść to miejsce, w którym teraz jesteś Ty. Dojście do siebie po nieszczęśliwej miłości to jak sprzątanie po wojnie. To długie, trudne i bardzo mozolne zadanie, ale trzeba się z nim uporać żeby zacząć normalnie żyć./napisana
|
|
|
|
Dodaj komentarz
