 |
|
Pęka mi głowa, a co najgorsze wraz z sercem. Wiem, że to będzie nasze ostatnie spotkanie. Wiem, że jedną rzeczą, którą chcesz mi przekazać jest nasz koniec. Nie funkcjonuje z tą świadomością, nie umiem zasnąć, płacze, budzę się nad ranem, nie potrafię jeść, nie uczę się na egzaminy. Nawet nie mam z kim pogadać. Tak szybko się to kończy, byłeś tak blisko, poznałeś moją rodzinę. Dziś powiem ci to wszystko ze łzami w oczach, a potem powiesz mi,że odchodzisz, a ja muszę się z tym pogodzić.
|
|
 |
|
nie wmówisz mi że mam tylko problemy i chyba nie chodzi dziś o to jak wolno kładziemy się spać i jak szybko wstajemy
|
|
|
|
jebany drogowskaz zatrzymał się z nami, ileś lat temu, gdzieś pośród szpitali, to tyle lat, czemu to wszystko się pali? masz tyle lat ile masz blizn pośród słabych
|
|
|
|
chcę tańczyć z nią dalej i w chwale kroczyć, za bramę wystąpić i pierdolić wszystko
|
|
|
|
widzisz krople, ja widzę krople, mamy te same oczy, troskę, ja widzę nonsens i nienawidzę nocy
|
|
|
|
kiedy nie mogę ustać się do łóżka kładę, ty już nie przeklinasz, ja nie przestanę
|
|
|
|
to takie nasze, nasze, kiedy widze twoje usta mówisz prawdę, kłamiesz
|
|
|
|
nie białe jordany, a białe conversy, klasyfikacja człowieka, na pewno, świat pojebany, spróbuj zaprzeczyć, 2k16 już czeka na eksport
|
|
|
|
mam trofeum piękne jak jej niebieskie tęczówki, jak jej te białe tenisówki trofea są złote, bo mamy na kogo się wkurwić
|
|
 |
|
Czasami złapię Twój wzrok gdzieś przelotem. Sporadycznie skradnę słowo pośpiesznie rzucone. Incydentalnie dotknę Twojego ramienia. Okazjonalnie zatrzymam uśmiech skierowany do świata. Nieraz aresztuję Twój głos. Tak. Wtedy wiem, że żyję.
|
|
|
|
Wszystko w życiu jest po coś i wszystko przychodzi niespodziewanie.
|
|
|
|
Niesamowite jak paradoksalnie układa się życie: najpierw bardzo czegoś pragniesz i nie możesz się doczekać, a potem, kiedy jest już po wszystkim, marzysz tylko o tym, by cofnąć czas i wrócić do dni, gdy wszystko było po staremu..
|
|
|
|
Dodaj komentarz
