 |
|
znowu tu siedzę sam i choć jesteś blisko to nie ma cię, gdzie spędzasz czas, tam mimo wszystko dziś nie ma mnie, to się rozprysło, jak szkło pogubiło sens, #pogubiłemsię
|
|
|
|
chciałbym chociażby unieść ręce lub wypić więcej i wiedzieć na pewno, że gdzieś tu jesteś i wiesz, że wiesz to i chyba wyjdziesz ze mną
|
|
|
|
nie chcę słyszeć, że kłamiesz znów, nie chcę widzieć, jak przekraczasz próg, choćby cokolwiek nie działo się - nie chcę już tak żyć
|
|
|
|
to nie ja potęguję zmiany, które powodują, że mijamy się. pytasz mnie, kto jest tak poje^any i rozdziela nas na dwa fronty.
|
|
|
|
Kocham - za bardzo. Chcę - za bardzo i teraz miałbym się poddać? Nie - za bardzo. Czuje - za bardzo. Wiem - za bardzo, żeby coś mieć, musisz tego chcieć, jak bardzo?
|
|
|
|
sumienie jest jak psy - póki nie skrzywdzisz to nie zacznie gryźć
|
|
 |
|
Tylko czasami brakuje mi miłości i sensu istnienia. Między jednym kieliszkiem a drugą tabletką, gdzieś nad ranem gdy pojawiają się łzy czuję taki ogromny smutek a jeszcze większą pustkę, na które nie ma lekarstwa. — melancolie
|
|
|
|
Można odczuwać ból po stracie kogoś bliskiego, można szukać ukojenia, można go nigdy nie znaleźć ale można też odczuwać pustkę i brak sensu życia za sprawą jednej osoby, która zupełnie nie interesuje się naszym losem. Przeznaczenie jest okrutne. — melancolie
|
|
|
 |
Zastanów się i nie mów mi o zaufaniu
Jeśli mówiąc, że kochasz myślisz o rozstaniu
|
|
|
|
całowałeś mnie dość długo, nie patrzyłeś na zegarek, bo emocje nie były udawane
|
|
|
|
Nie szukam ukojenia w rozmowach. Ukojeniem są kolejne leki popijane wódką i samotność. Nie próbuje już się ratować. Nie ma po co. — melancolie
|
|
|
|
Dodaj komentarz
