 |
|
zanotuj, że byłam, jestem i bedę.
|
|
 |
|
istniejemy. bo żyjemy to za dużo powiedziane. uśmiechamy się. ale nie jesteśmy tak naprawdę szczęśliwi. kłamiemy. bo prawda sprawiłaby, że - nie daj Bóg - ktoś zacząłby się nami przejmować. tamujemy łzy. bo płaczu nie dalibyśmy rady powstrzymać. ukrywamy się. bo ktoś mógłby przecież podejść i zacząć z nami rozmawiać. istniejemy. ale nie jesteśmy w stanie żyć.
|
|
 |
|
Jestem odrobiną samotności,
odrobiną ignorancji,
garścią narzekań.
— L.P-Faint.
|
|
 |
|
paradoks, kiedy słowa ' nie chcę Cię ranić ' ranią najbardziej.
|
|
 |
|
gdybyś powiedział mi ten rok temu, że lubisz ranic, w życiu byś mnie nie zobaczył.
|
|
 |
|
wciąż cierpię, przez to, że nie potrafię, a może podświadomie nie chcę powiedzieć najtrudniejszego słowa jakim jest żegnaj. mimo, że wiem, że to koniec, że już od bardzo dawna nic nas nie łączy, to jednak nie umiem o nim zapomnieć. żegnaj jest słowem, które samo w sobie jest zaprzeczeniem tego, iż kiedykolwiek coś nas łączyło. jednakże myślę, że już czas definitywnie się z tym pogodzić i pożegnać się w sercu z osobą, która już zawsze będzie dla mnie ważna. już czas to zrobić.
|
|
 |
|
But you won't be back, I know.
|
|
 |
|
pierwsza minuta może być ostatnią , dlatego ceń jak ostatnią.
|
|
 |
|
może czujesz to co ja i za czymś tęsknisz.
|
|
 |
|
topimy smutki w kieliszku wódki.
|
|
 |
|
każdego dnia, dosłownie każdego zasypiam z myślą czy on też za mną tęskni..
|
|
|
|