 |
|
przez granice niespokojnych granic płyną nowotwory szalonego gniewu..
|
|
 |
|
Teraz tylko cichy szept....
|
|
 |
|
walka o strzępek marzeń, o wieczne nadzieje i sens..
|
|
 |
|
lecz czy warto o tym mówić? przecież to już przeszłość..
|
|
 |
|
ile jeszcze we mnie wiary, ile jeszcze we mnie samej sił..
|
|
 |
|
głosy, szepty, szmery. / śpię..
|
|
 |
|
stąpać ponad ziemią byś chciał, choć raz..
|
|
 |
|
za ile powiedz sprzedali co we mnie najlepsze?
|
|
 |
|
'nosić w sobie cały żal i ciągle wyciągać w górę ręce..'
|
|
 |
|
' niech wierzą w miłość, niech wierzą w szczęście..'
|
|
|
|